Pan Heniek

Ta historia zaczyna się o piątej rano
Gdy ruski budzik budzi pana Heńka z Czesławą
Swoją twarz pan Henio goli zawsze w ciszy ze skupieniem
Tą maszynką co pamięta Boże Narodzenie
Na przystanek zapodaje krokiem sztucznie wymuszonym
Byle tylko nie zapomni kupić patelnię dla żony
W smrodzie tanich papierosów marzy wciąż przed świtem
Jeszcze tylko dziesięć lat i zostanę emerytem
Panie Heńku pan nie wymięka w sprawie
Damy radę damy damy radę
Panie Heńku pan nie wymięka w sprawie
Damy radę damy damy radę
Damy radę
Damy radę
Nie ma bata, gdy naprawić trza kawałek autobusu
Nie przypadkiem go wołają mistrzem Heńkiem z PKSu
A po pracy powrót zawsze zakrapiany ze znużeniem
Potem chwila przy obiedzie taka z ciszą i jedzeniem
I z Czesławą cicha mowa o globalnym ociepleniu
O Andrzeju L w krawacie i hodowli reniferów
A wieczorem chwila marzeń taka sama jak przed świtem
Jeszcze tylko dziesięć lat i zostanę emerytem
Panie Heńku pan nie wymięka w sprawie
Damy radę damy damy radę
Panie Heńku pan nie wymięka w sprawie
Damy radę damy damy radę
Damy radę
Damy radę
A wieczorem kiedy chwila ciszą swą dopada
Nieciekawe tak to życie mówi do Heńka Czesława
Może w którejś chwili życia cośmy Henio przeoczyli
Może coś się wokół działo myśmy tego nie widzieli
Panie Heńku pan nie wymięka w sprawie
Damy radę damy damy radę
Panie Heńku pan nie wymięka w sprawie
Damy radę damy damy radę
Damy radę
Heniu damy radę
Damy radę
Heniu damy radę
Damy radę
Heniu damy radę
Damy radę
Heniu damy radę