Fotia

Τα παιδια περιμενουν το καλεσμα
Ζητανε το επομενο βημα
Το χρωσταω σε αυτους που το νιωσανε δηλαδη το χρωσταω στο πυρηνα
Οταν το γραφα ετρεμα ολοκληρος
Και οταν ερθει θα μοιαζει με κυμα
Σε Κρητη Λαρισα Βολο Ιωαννινα Πατρα Θεσσαλονικη Αθηνα
Σκαμε 10 και οι 10 σημαδεμενοι
Μας κοιτανε σαν να μαστε συμμορια
Που να ξερανε πως απο παιδακια παλευουμε για την ενοτητα και την ελευθερια
Οσοι ξεμπλεξανε το ριξανε στη τεχνη
Ειδα να κλεινονται και να ανοιγουν βιβλια
Τεσσερα χρονια μακρια απο τον ιστο
Τεσσερις ωρες τη μερα σκιαμαχια
Τωρα που γινανε πολλοι αυτοι που θελουν το κακο μας
Τωρα κρατησε το γερα
Σου ειχα πει οταν χαμογελαμε το κακο φοβαται
Και εμεις τωρα χαμογελαμε μουνια
Λειτουργουμε οργανωμενα σαν αγελη
Ποιοι θα ειμαστε ποτε και που θα γινει
Ασε να εκμεταλλευονται την καλοσυνη μας αν χρειαστει θα τους παρουμε στο κυνηγι
Ερχονται πιτσιρικαδες με ρωτανε
Τι να το κανουμε αδερφε που να το παμε
Τη μυτη χαμηλα και τα κουπλε σου να κεντανε ειπα τη μυτη χαμηλα και στα κουπλε σου το νου
Απο παιδακι δεν με νιωσανε ποτε τους
Παντα μου λεγανε οτι σκεφτομαι παραλογα
Για μενα ειναι ηρωες οσοι εκοψαν την πρεζα
Και οσοι βρηκαν αρχιδια να ληστεψουν τραπεζα
Λαμδα στο Ταφ Ζα Μπρατα Στο Μπρατ
Για τους αλητες που ακομα ειναι αγεννητοι
Θα στειλω στη κερκιδα το πεναλντι
Και ας σας εχω μουνια ολους απεναντι
Ολοι αγαπανε το σκορερ μα εγω τα τσακαλια που καθονται πισω κι αμυνονται
Αφου λετε το ραπ ειναι game οσο παιζουμε εμεις τελικους δεν θα στηνετε
Αν αυτο ειναι αλητεια δεν ειμαι αλητης
Μαλλον θα φταιει οτι αλλαξαν οι εποχες
Τωρα την πεφτουνε οι δεκα πανω σε εναν
Και οταν λιποθυμησει του δινουν και τσιμπητες
Οταν νικαμε τον φοβο ανοιγουν δρομοι
Που καταληγουν στα πιο ομορφα τοπια
Γιατι ποτε δεν ειδα ενα αντικειμενο πολυτιμοτερο απο την αγαπη και την ηρεμια
Φαγαμε σκαλωμα και εχουμε πυρετο
Και παιζουμε κρυφτο μες τον λαβυρινθο
Κανουμε σα παιδια και μενει μαγικο
Σαν τη φωτια θα καιμε
Φαγαμε κολλημα τρελοι και παλαβες
Και ολο γυριζουμε σε λάιβ και εκδρομες
Απο τη πολη μας σ'ολες τις γειτονιες
Ψυχη βαθια τους λεμε
Εχω ενα στομα σα βοθρο
Και στο λαιμο μου εναν βρογχο
Περασαν χρονια και το μαθα ειναι καλυτερα χωρις το χορτο (κοψτο)
Γυρω απ'τα ματια ρυτιδες
Κατω απ'τα λάιβ κερκιδες
Περασαν τοσοι και τοσα μα μενουμε εκει σταθεροι σ'ολες τις καταιγιδες
Αλλαξαμε αφησαμε πισω δυο στιχους να λεμε και πεντε αλητειες
Τα βαθυτερα τα ακουσα νυχτα τα καλυτερα ραπς στις πλατειες
Να μη πεφτεις σε θελω λεβεντι
Να παλευουμε σε δυσκολιες
Κανω το δισκο μου φαν αδερφε για να βρισκομαστε σε τρικυμιες
Μεγαλωσαν τα παιδια μας σε αριθμο και σε ηλικια μα εχουμε την ιδια καυλα με τιποτα δεν αλλαζει
Φτιανχω κουπλε για τους Nakama
Στα ανοιχτα του Grand Line σαν τον Sanji
Πρωτη γραμμη πολεμο αγκαλιασμενοι με το καγκελο κανεις μα κανεις δεν τους νοιαζει
Και η φωτια τους γεμιζει με δυναμη
Και ο καπνος την Αθηνα σκεπαζει
Η καρδια μας χτυπα σαν τρελη δυο λεπτα πριν ανεβουμε στη παρουσιαση
Και η σκηνη αυτη θα γινει το σπιτι μας
Ενα μερος που βρισκουμε λυτρωση
Θα γελαμε σε καθε περιπτωση
Αυτο ειχα να κανω σαν δηλωση
Χαιρετισματα στους μαχητες μεσα σε κλινικες και στην αποτοξινωση ΠΑΜΕ
Αυτη ειναι η χρονια που τα παιζουμε ολα
Πες στα παιδια πως γυρισαμε σπιτι μας
Θα χουν να ακουνε κομματια και φετος με αυτες τις γραμμες ξεκινα το ταξιδι μας
Τρεμουν το λογοτυπο παντου σαν να τους καναμε voodoo και απο το κακο τους παλι θα παραμιλανε
Πανε σε γνωριμα μερη αγχωμενοι με μας τι συμβαινει ρωτανε
Αυτο ειναι το πλοιο με τους Strawhats
Στη ψυχη ενα ταξιδι θα παμε
Αδερφος για αδερφο
Θα κοιταμε ουρανο οποτε παιζουμε και θα γελαμε
Τα παιδια μας γνωριζουν το ποιημα
Ραντεβου τον Ιουνιου Αθηνα
Τρενα γεματα με μαυροντυμενους φωναζουν απο τον πυρηνα..
Φαγαμε σκαλωμα και εχουμε πυρετο
Και παιζουμε κρυφτο μες τον λαβυρινθο
Κανουμε σα παιδια και μενει μαγικο
Σαν τη φωτια θα καιμε
Φαγαμε κολλημα τρελοι και παλαβες
Και ολο γυριζουμε σε λάιβ και εκδρομες
Απο τη πολη μας σ'ολες τις γειτονιες
Ψυχη βαθια τους λεμε