อย่าเสียใจคนเดียว

ยิ้มของเธอคือเหตุที่ทำให้ใจสั่น
ชอบมองมันกว่าสิ่งไหน
ฉันชอบมอง
จึงอยากจะคอยช่วยให้รอยยิ้มไม่หายไป

เห็นแววตาเธอเปลี่ยนไม่เคยคุ้นเลย
ให้ฉันเฉยเมยได้อย่างไร
ฉันชอบเธอ
จึงอยากจะคอยช่วยให้ความเศร้าเธอหายไป

รู้ไหมเธอว่าทุกข์นั้นเบาเมื่อแบ่งให้ใครสักคน
ก็เหมือนที่เธอเคยช่วยให้ฉันยิ้มได้
ก็เหมือนกัน

เหนื่อยมากไหม ฉันรู้ว่าเธอน่ะเก่งและยังไหว
แต่ขอวันใดที่เธอร้องไห้ อย่าร้องไห้คนเดียว ไม่บอกฉัน

อยากให้รู้
ว่าฉันจะยืนและอยู่ไม่ไปไหน (ฮา ฮา)
ไม่รู้จะช่วยอะไรเธอได้ (ฮา)
ก็เผื่อไว้
เผื่อเธอต้องการ

ก็ขอให้จับมือฉัน
ขอให้ผ่านอะไรไปด้วยกัน
อย่าเสียใจคนเดียว

รู้ไหมเธอว่าทุกข์นั้นเบาเมื่อแบ่งให้ใครสักคน
ก็เหมือนที่เธอเคยช่วยให้ฉันยิ้มได้...