Mullapoove

മുല്ലപ്പൂവേ നിന്നെപ്പോലും
വെല്ലും പെണ്ണാണിവൾ
കാണും തോറും കാണാൻ തോന്നും
പൊന്നിൻ മൊഞ്ചുള്ളവൾ
പകലൊഴുകുന്ന നിലാവോ
കൊലുസ്സയണിയുന്ന കവിതയോ
എല്ലാരും ചോദിക്കില്ലേ
ചുമ്മാ നീ പോയ്മറയല്ലേ

കരയും കടലും തഞ്ചത്തിലാടി
ഇവളെ കണ്ടാ കാറ്റും ഇഷ്ടം കൂടി
പതിവായ് കാണും പലരാണേലും
പകൽപ്പൂരം കാണാനിവളോടൊപ്പം കൂടി
നല്ലോണമാടാനായ് കൊതിയുള്ളോളാണ്
വെറുതെ നിൽക്കുമ്പോൾ മൂളിപ്പാടുന്നോളാണ്
ഒരു ജന്മം തീരാ കണ്ണീരിൽ നീന്തി
ചിരിതൂകി നിൽക്കും പെണ്ണാണ്

മുല്ലപ്പൂവേ നിന്നെപ്പോലും
വെല്ലും പെണ്ണാണിവൾ
കാണും തോറും കാണാൻ തോന്നും
പൊന്നിൻ മൊഞ്ചുള്ളവൾ
പകലൊഴുകുന്ന നിലാവോ
കൊലുസ്സയണിയുന്ന കവിതയോ

എല്ലാരും ചോദിക്കില്ലേ
ചുമ്മാ നീ പോയ്മറയല്ലേ