Vellipomaake

కాలం నేడిల మారెనే
పరుగులు తీసెనే
హృదయం వేగం వీడదే

కన్నుల్లో నీవేగా నిలువెల్లా
స్నేహంగా తోడున్న నీవే
ఇక గుండెలో ఇలా
నడిచే క్షణమే
ఎద సడి ఆగే
ఊపిరి పాడే
పెదవిని వీడే పదమొక కవితై

మది నీ వశమై, నువు నా సగమై
పసివాడై కెరటాలే ఈ క్షణం చూడనా చూడనా
ఎగిరే నింగిదాక ఊహల్నే రెక్కల్లా చేసిందే ఈ భావం
ఓ కాలాన్నే కాజేసే కళ్ళ కౌగిల్లో కరిగే కలలే ఓ
వెన్నెల్లో వేదించే వెండి వానల్లో వెలిగే మనమే
మౌనంగా లోలోనే కావ్యంగా మారే కలే
పన్నీటి జల్లై ప్రాణమే తాకే ఊపిరే పోసే
ఇది తొలి ప్రణయం
మనం ఆపినా ఆగదే
ఎన్నడూ వీడదే

(వెళ్ళిపోమాకే ఎదనే వదిలెళ్ళిపోమాకే
మనసే మరువై నడవాలి ఎందాకే