Mara Raha Kon

با آنکه جان عاشقم
بی تو اسیر تب شود
با آنکه روز روشنم
دور از تو همچو شب شود
مرا رها کن
مرا رها کن

گر که شبی نباشی
دمی برابر من
چشمه ی خون بجوشد
ز دیده ی تر من
مرا رها کن
مرا رها کن

سیل جنون منم منم
تو چشمه سار روشنی
جز به فنا نمیرسی
اگر که همره منی
مرا رها کن
مرا رها کن

ای گل در باغ غم
چون خاری دامن گیر توئم
دل بر کن از رویا
من خواب بی تعبیر توئم

ترکم کن که از دل من
خوشحالی کشیده دامن

یک دنیا دردم یک دریا رنجم
مجو نشاطی ای گل از قلب غمگینم
عمر من طی شد در تاریکی ها
چه حاصل اکنون باشی چراغ بالینم

با دل شکسته ام قصه مگو
با غم خود مرا رها کن
دور از عالم توئم
غمزده در عالم خود مرا رها کن
مرا رها کن