Shahde Shahadat

خداوندا دری از غیب بگشای
جمال شاهد لا ریب بنمای
به حمد خویش گویا کن زبانم
پر از شهد شهادت کن دهانم
کلامی بر دلم خوان از ره گوش
که چون آید درون بیرون رود هوش
بده شرمی بدین چشم گنه کار
که رویم را سیه کرد این سیه کار
دلم از گرد ظلمت پاک گردان
تنم در راه پاکان خاک گردان
ز پابوس بتان مستغنیم ساز
سرم را بیش از این بر پا نینداز
ز خاکم چون برانگیزی که برخیز
زلال رحمتی بر کام من ریز