Giati To Metanionis

Άλλαξαν τα πράγματα πια όλα είναι αλλιώς
Έπαψα να σε θυμάμαι πέρασε καιρός
Διάλεξες το δρόμο σου έμαθα πια μόνος μου
Και έχω συνηθίσει λίγο και στην μοναξιά
Κάθε μέρα που' ρχεται η στιγμή πάλι η σκέψη μου εκεί
Κι η στιγμή αυτή θα διαγραφεί όταν πάψει η ζωή
Η ζωή που χτίσαμε μαζί και ας μην με εκτίμησες εσύ πολύ
Γιατί το μετανιώνεις τώρα πες που ήξερες πως άνοιγες πληγές
Κάθε φορά που έλεγες δεν θες εσύ και ας με πλήγωνες
Δεν σ'ένοιαζε τι πέρναγα και ας με έβλεπες
Στις στεναχωριές μου δεν ήσουνα εκεί
Που πόναγε η καρδιά μου δεν την λυπόσουνα
Πώς θέλεις να το κάνει αυτή
Τώρα πέρασε πολύς καιρός άλλαξα πια δυστυχώς
Όλα είναι διαφορετικά και ζωής μαθήματα
Δεν πειράζει ξέχασε τα πια και κοίτα να θυμάσαι τα καλά
Γιατί το μετανιώνεις τώρα πες που ήξερες πως άνοιγες πληγές
Κάθε φορά που έλεγες δεν θες εσύ και ας με πλήγωνες
Δεν σ'ένοιαζε τι πέρναγα και ας με έβλεπες
Στις στεναχωριές μου δεν ήσουνα εκεί
Που πόναγε η καρδιά μου δεν την λυπόσουνα
Πώς θέλεις να το κάνει αυτή