Faruk Nafiz Çamlıbel - Sen Nerdesin

Caddeden sokaklara doğru sesler elendi
Pencereler kapandı, kapılar sürmelendi

Bir kömür dumanıyle tütsülendi akşamlar
Gurbete düşmüşlerin başına çöktü damlar

Son yolcunun gömüldü yolda son adımları
Bekçi sert bir vuruşla kırdı kaldırımları

Mezarda ölü gibi yalnız kaldım odamda
Yanan alnım duvarda, sönen gözlerim camda

Yuvamı çiçekledim, sen bir meleksin diye
Yollarını bekledim görüneceksin diye

Senin için kandiller tutuştu kendisinden
Resmine sürme çektim kandillerin isinden

Saksıda incilendi yapraklar senin için
Söylendi gelmez diye uzaklar senin için

Saatler saatleri vurdu çelik sesiyle
Saatler son gecemin geçti cenazesiyle

Nihayet ben ağlarken toprağın yüzü güldü
Sokaklardan caddeye doğru sesler döküldü