Sztandary Eloi

Nie wierzę już teraz chyba w nic...
Nie wierzę nawet sobie
Zegary zmieniają ciszę w krzyk...
Nie po tej stronie...

Sztandary znów wielbią tych...
"Wybranych", by z nimi iść...
W ekstazie płomiennych słów...
Ktoś spytał - kim jest twój bóg...

Ranisz i nie mówisz już nic...
Tak jak cierń... do krwi...

Zamykam za sobą głośno drzwi...
Stoję po drugiej stronie...
Pamiętam, ty pokazałeś mi...
Jak mam składać dłonie...