ทฤษฎีหมอนข้าง

จบไปแล้ว ก็รู้ว่าจบไม่ดี
ถามว่าวันนี้ คิดถึงเธออยู่ไหม
ก็ไม่รู้ จะตอบไปว่าอย่างไร
จำเป็นหรือไง ที่ฉันต้องลืมเธอ

ฉันคิดถึงเธอ
เหมือนหมอนข้างที่กอดทุกคืน
ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
และไม่เคยจำ
ตอนมันเก่าจนโยนทิ้งไป
จดจำแค่ความสุขใจทุกครั้งที่ได้กอดมัน

แปลกเหรอ ที่คิดถึงเธอแบบนี้
อยากจำเอาไว้คืนวันที่ดีเท่านั้น
ไม่เคยอยากนึกถึงตอนไม่ดี ที่เราทะเลาะกัน
แค่คิดถึงวันดี ๆ เหล่านั้น แล้วยิ้มได้ก็พอ

ยังเก็บไว้ของขวัญที่เธอให้ฉัน
ข้อความเหล่านั้น
ฉันยังไม่เคยลบสักที
เสื้อตัวเดิมที่เธอชมว่าสวยดี
ยังใส่บางที เธอรู้บ้างหรือเปล่า

ฉันคิดถึงเธอ
เหมือนหมอนข้างที่กอดทุกคืน
ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
และไม่เคยจำ
ตอนมันเก่าจนโยนทิ้งไป
จดจำแค่ความสุขใจทุกครั้งที่ได้กอดมัน

แปลกเหรอ ที่คิดถึงเธอแบบนี้
อยากจำเอาไว้คืนวันที่ดีเท่านั้น
ไม่เคยอยากนึกถึงตอนไม่ดี ที่เราทะเลาะกัน
แค่คิดถึงวันดี ๆ เหล่านั้น แล้วยิ้มได้ก็พอ

แปลกเหรอ ที่คิดถึงเธอแบบนี้
อยากจำเอาไว้คืนวันที่ดีเท่านั้น
ไม่เคยอยากนึกถึงตอนไม่ดี ที่เราทะเลาะกัน
แค่คิดถึงวันดี ๆ เหล่านั้น แล้วยิ้มได้ก็พอ