Ik Phul Motiye da Mar Ke Jaga Sohniye

توڑے لکھ واری پئیا وکھ ہوویں میرا دم دم یاد توں وکھ نہیں
مسرور ودائیں وچ لگدیاں دے میری مدت توں سُکدی اکھ نہیں
میری اپنی قسمت اِنجے ہائی ، کہیں سجن تے رنجگی ککھ نہیں
جیڑھی غیراں چ عید گزاری ہئی یٰسین دا رہ گیا ککھ نہیں
نی اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
کوئی کھلڑے بازار ہاسے
رَت کے تَک جینویں
کہیں زمانے تاں یار ہاسے
نی اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
بہوں اوکھا پنیائے رب کولوں
پئے رو رو عرش ہلائے موں
سئے منتاں ڈتیاں غازی دیاں
کئی عَلم نشان چڑھائے موں
ہکّو محض خاطر اس ہیرے دی
کائنات دے سُکھ ٹھکرائے موں
نہ ملک الموت نوں ڈیساں اختر
نقصان جو ڈھیر اٹھائے موں
جاواں صدقے گلے دی ہسی اے
جُھگی پا رل کٹھیاں وسیئے
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
کوئی ہلاں نوں وے لا پانا
غیراں نال کیوں رلنائے
تیرے نال تاں میں ٹھہنداں
جاواں صدقے گلے دی ہسی اے
جُھگی پا رل کٹھیاں وسیئے
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
کوئی موڑ طلب کولوں
ڈسنڑ دے قابل نہیں جینویں پنیائے رب کولوں
جُھگی پا رل کٹھیاں وسیئے
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
توڑیں قاصد نال کُراڑ کیتی
اے صدمہ موت توں گھٹ نہیں
کجھ سوچیں ہا راے ککھ ویندے انج اجڑ ونجن تے ڈٹ نہیں
الله راسی سمجھ کے سَٹ گھتیا ای
انجیں چن ظلمات تے ڈٹ نہیں
یٰسین دی رگ رگ انج وسیائیں تیرے باجھوں نبھدا جھٹ نہیں
کوئی چُولے نال جنجیری
اکھیاں لڑیاں ہِن تقدیری
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
میتھوں نِت رُسنائیں بے درد صنم
تے میں مکانڑیں ہو باہنداں
جھل جھنڑکاں نِت بے درد دیاں
مقسوم اپنے تے رو باہنداں
میری نہیں نبھدی بے درد بنا
اسے واسطے نیڑے ہو باہنداں
کیا عادل نہیں رب اختر دا
میں روز عقیدے کھو باہنداں
صدا ظلماں تے خوش راہندائیں
سٹن تے دل ہیوی تاہیں اکثر رُس باہنئیں
کوئی چُولے نال جنجیری
اکھیاں لڑیاں ہِن تقدیری
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
ایھا یوم قتل ہے پیار میرے دا کئی شغل رقیب کریسن
تنقید تے تبصرے میرے اجڑ ونجن دے باہے ڈھول تے غیر کریسن
میرے درد پرانے سنگتی ہِن
آ حال غریب دا چیسن
یٰسین دے در تے ماتم سئی توڑے سجن دا عید کریسن
بازار وکاندی سنگلی
لہہ گھن چھلا تے پا گھن انگلی
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
مندا تھیوے انہاں لوگاں دا
جنہاں ساڈے سجن نکھیڑے
منہ تے کر کے مٹھیاں گالھیں ونج ڈیندن غلط سنہڑے
توں ماہی آباد رہویں
میرے ڈَس چا زور ہن کیہڑے
جور غریب الله راسی دے
ہن سُنج ڈِسیندن ویہڑے
بازار وکاندی سنگلی
لہہ گھن چھلا تے پا گھن انگلی
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
کوئی ساوا ونڑ جھنڑیاں
ڈے کے تسلیاں ڈھولا غیراں دا ونج بنڑیاں
تیرا بےجا رُسنا لڑ پوونا بربادیاں دے آثار ئن
حد مُک گئی اے سنگدیاں دی رُخ بدل گئے سرکار ئن
سائے لوگ مریخ تے ونج بیٹھن مینوں تاہیں دے سوچ وچار ئن
ویندی رُت یٰسین دی مُکدی اے تیرے نِت نروار شکار ئن
کوئی پُھلیاں چُولے تے
ایہو ارمان ہے سے پابندیاں ڈھولے تے
بازار وکاندی سنگلی
لہہ گھن چھلا تے پا گھن انگلی
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
یا رب العزت میں اجڑے دی توڑے ہن تاں آس پُجا چا
کیڈے اوکھے وقت نبھا آیاں میرے صبراں دا مُل پا چا
میں کجھ نہ منگدا کجھ نہ منگدا
تیری دنیا چوں ہِکا کر منظور دعا چا
معصوم دی پیاس دا واسطہ ہئی اختر نوں سجن ملا چا
شالا مردیاں کول ہووے
کعبے دا حج منیئے متاں ملدا ڈھول ہووے
بازار وکاندیاں چُھریاں
عشقے دیاں چوٹاں بریاں
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
اے خالقِ اکبر میں عاجز توں
کئی ایہہ جئی غلطی تھئی اے
حیران وداں پریشان وداں بہوں مدت گزردی پئی اے
توں وی رنج راہندئیں رُس سجن گئے
کھا حجر دی سختی گئی اے
یٰسین نوں دونویں بخش دیو گَل غیر دی بنڑدی پئی اےبازار وکاندیاں چُھریاں
عشقے دیاں چوٹاں بریاں
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
کیڑھے مذہب دے وچ اے جائر ہوندائے
ہووے میت دے نال جفا اے
میتھوں وقت مرن دے رُسیا اے ماہی من غیر دی خاص صلاح اے
کیڑھا جرم سنگین ہا اختر کیتا
ملی انج دی جو سخت سزا اے
اٹھ پہر جنازہ رکیا اے میرا نہ سُو کیتی ککھ پرواہ اے
کچ جوڑ کے بھن چھوڑو
پک ہِم نہیں آندا
بندھ کفن دے بن چھوڑو
پک ہِم نہیں آندا
بندھ کفن دے بن چھوڑو
اےبازار وکاندیاں چُھریاں
عشقے دیاں چوٹاں بریاں
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
بازار وکاندیاں جُتّیاں
نہ میں ڈَسیاں تے نہ کوئے پُچھیاں
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
میں وسدا رقصدا اجڑ گیاں گئے موسم گزر ہزاراں
کیویں جرأت کراں کجھ آکھن دی حد درجے دا بد کار آں
ہووی آپ جے مِلنا عربی نوں ہِک رات تے سال اٹھاراں
یٰسین تے بخشش ڈھول دی کر تیرے لگدیاں دا حُب دار آں
بازار وکاندیاں جُتّیاں
نہ میں ڈَسیاں تے نہ کوئے پُچھیاں
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
بازار وکاندی لوئی
عید دے چَن کوں ویکھ کے ماہی تھیا دل میرا بے چین اے قسم حسین اے
ایویں نہ اساں رُل مردے جو نہ ملدے ساڈے نین اے قسم حسین اے
نہ آیا کر میرے کوچے وچ لایا دلبر ہے ساتھے بین اے قسم حسین اے
جور ماہی کر کے ٹھگیاں چایو مفت اچ سر تے دین اے قسم حسین اے
کوئی پانی تھل مایا
سجناں نوں لُٹ لینا کتھوں سکھیا ای ول مایا
بازار وکاندی لوئی
تیرے باجھ نظردی کوئی
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
جئیں رنگ وچ رکھیں الحمد لله
لکھ شکر ان رب غفار آ
ڈَس خاص وجہ میرے اجڑن دی کائنات دے پالن ہار آ
تیرے ہور شریک موجود ہوندے کر ویندر ڈھول کنارہ
یٰسین ڈِکھیندا رنگ خالق نوں کیویں ہوندا ہووس گزارا
بازار وکاندی سَر ووئے
ساڈا اگے گلی وچ گھر ووئے
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
اڈوں آر دی خُلق تے مُس پئی دلڑی
کیتی حد بےدرد جفا دی
کر درد سجن دے ختم گئے
نہیں رئی ہن تاب ضیاء دی
پکھی نپیا وول وول کے
صحت ونجائی بیٹھاں دَھکے سجاں دے جَھل جَھل کے
تے نہیں ڈُھکدی کہیئں دے نال لڑن تے
ہے عادت تھڈیوں لاء دی
یٰسین مرید ہائیں غازی دے تاہیں ہے پہچان وفا دی
بازار وکاندی تَر ووے
مینوں کنڈ نہ ماہی کر ووے
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
گھبرا گئی ہجر دیاں صدمیاں توں توڑے رات تاریخ دی عید اے
محبوب نوں مِلیوں رج رج کے معراج دی کر تدبیر اے
کئی آ کے دامن پُر گئے سائے عاصی بے تقسیر اے
یٰسین تے بخشش ڈھول دی کر ونجے چھوڑ جگر دی پِیڑ اے
کوئی مغزی وے چُولے دی
پُچھیم ہر کہیں توں ڈَس پووندی نہیں ڈھولے دی
میں جو کجھ ہاں میڈا چن ماہی تیتھوں قسم عباس چَوے ساں
تینوں گِھن ویساں اووں منزل تے عَلم گواہ بنڑوے ساں
میڈے دل دی جینویں مرضی ہووسی
تیتھوں اوویں میں کروے ساں
ماجور کوں توں ڈے چھوڑ ماہی یا آکھ چا توڑ نِبھے ساں
کوئی باغاں چوں نپ سپنڑی
جے توئیں سٹنا ہئی
نہ یا اُلر کے بانھ نپنڑی
بازار وکاندی سنگلی
لہہ گھن چھلا تے پا گھن انگلی
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
شالا افضل دی رب سائیں خیر کرے میرا مُحسن سخت بیمار آ
ایہو ترکہ ہئی میں بے کس دا ڈینڑیں معافیاں رب غفار آ
تے جیڑھے اِس توں باجھ ہن سجن میرے
تیتھوں گُگ نہیں پالن ہار آ
تقدیر ولا ونج ریاض کولوں میرا کوئی نہیں وو ہور سہارا
بازار وکاندی سنگلی
لہہ گھن چھلا تے پا گھن انگلی
اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
نی اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے
نی اک پُھل موتیے دا مار کے جگا سوہنی اے