namaste
🎵 1778 characters
⏱️ 4:08 duration
🆔 ID: 12972469
📜 Lyrics
W katowickim rowie pada mi na głowę deszcz
Może się nie dowie, może im nie powiem też
Niczego nie zrobię, niczego już nie chcę chcieć
Zwykły, nudny człowiek z kartoteką dwieście pięć
Już do nikogo nie dzwonię i nikomu nie życzę źle
Chodzą mi po głowie twoje puste oczy wiesz
Każdy mroźny powiew robi z mojej skały pierz
Sole rozpuszczone piję sypiąc do nich pieprz
Chodzimy po wodzie, nic nie powiem przecież
Może zmienię spodnie, może się powieszę
Dosyć tych pocieszeń miałem w innym mieście
Może to ten moment, może to nareszcie
Koniec, biorę statek pod wodę
Wołają mnie duchy oblepione miodem
Swoim słodkim tonem wyrwą mi podłogę
Żeby tu nie wrócić zrobię to co mogę
Na zawsze zginie cały świat
Na maszcie namaluję kwiat
Namaszczę ostatni raz
Żagle, w których wieje wiatr
W moim smutnym gronie włada nami czarny płaszcz
Morze zakrwawione dołem pełnym martwych ciał
Niczego nie miałem, niczego nie będę miał
Okna uchylone do pokoju numer dwa
Już nikomu nie powiem, nikt nie wie ile to trwa
Siedzi ci na nodze blizna pełna starych ran
Każdy ciepły płomień przypomina kolor dna
Białka przetrawione uformują mięsień zła
Słowik w garści uciekł, był bardzo niemiły
Może złoży jaja, może potnie żyły
Za dużo mdłych wspomnień żyje w mojej ręce
Chyba ją odetnę, mimo że to będzie
Chore, dookoła wszędzie ogień
Wzywają nas wnętrza namoczone potem
Naszą ciężką drogę zrównają z betonem
Żeby im coś wyszło odbiorą nam mowę
Na zawsze się przestaniesz bać
Nie klaszczę, bo już nie mam jak
Nakażcie innym zrobić tak
Nie wstawajcie, zostaniecie w snach
Na zawsze zginie cały świat
Na maszcie namaluję kwiat
Namaszczę ostatni raz
Żagle, w których wieje wiatr
Może się nie dowie, może im nie powiem też
Niczego nie zrobię, niczego już nie chcę chcieć
Zwykły, nudny człowiek z kartoteką dwieście pięć
Już do nikogo nie dzwonię i nikomu nie życzę źle
Chodzą mi po głowie twoje puste oczy wiesz
Każdy mroźny powiew robi z mojej skały pierz
Sole rozpuszczone piję sypiąc do nich pieprz
Chodzimy po wodzie, nic nie powiem przecież
Może zmienię spodnie, może się powieszę
Dosyć tych pocieszeń miałem w innym mieście
Może to ten moment, może to nareszcie
Koniec, biorę statek pod wodę
Wołają mnie duchy oblepione miodem
Swoim słodkim tonem wyrwą mi podłogę
Żeby tu nie wrócić zrobię to co mogę
Na zawsze zginie cały świat
Na maszcie namaluję kwiat
Namaszczę ostatni raz
Żagle, w których wieje wiatr
W moim smutnym gronie włada nami czarny płaszcz
Morze zakrwawione dołem pełnym martwych ciał
Niczego nie miałem, niczego nie będę miał
Okna uchylone do pokoju numer dwa
Już nikomu nie powiem, nikt nie wie ile to trwa
Siedzi ci na nodze blizna pełna starych ran
Każdy ciepły płomień przypomina kolor dna
Białka przetrawione uformują mięsień zła
Słowik w garści uciekł, był bardzo niemiły
Może złoży jaja, może potnie żyły
Za dużo mdłych wspomnień żyje w mojej ręce
Chyba ją odetnę, mimo że to będzie
Chore, dookoła wszędzie ogień
Wzywają nas wnętrza namoczone potem
Naszą ciężką drogę zrównają z betonem
Żeby im coś wyszło odbiorą nam mowę
Na zawsze się przestaniesz bać
Nie klaszczę, bo już nie mam jak
Nakażcie innym zrobić tak
Nie wstawajcie, zostaniecie w snach
Na zawsze zginie cały świat
Na maszcie namaluję kwiat
Namaszczę ostatni raz
Żagle, w których wieje wiatr
⏱️ Synced Lyrics
[00:17.55] W katowickim rowie pada mi na głowę deszcz
[00:23.09] Może się nie dowie, może im nie powiem też
[00:28.55] Niczego nie zrobię, niczego już nie chcę chcieć
[00:34.04] Zwykły, nudny człowiek z kartoteką dwieście pięć
[00:38.99] Już do nikogo nie dzwonię i nikomu nie życzę źle
[00:44.99] Chodzą mi po głowie twoje puste oczy wiesz
[00:50.45] Każdy mroźny powiew robi z mojej skały pierz
[00:55.94] Sole rozpuszczone piję sypiąc do nich pieprz
[01:01.41] Chodzimy po wodzie, nic nie powiem przecież
[01:04.03] Może zmienię spodnie, może się powieszę
[01:06.66] Dosyć tych pocieszeń miałem w innym mieście
[01:09.56] Może to ten moment, może to nareszcie
[01:12.46] Koniec, biorę statek pod wodę
[01:15.01] Wołają mnie duchy oblepione miodem
[01:17.66] Swoim słodkim tonem wyrwą mi podłogę
[01:20.41] Żeby tu nie wrócić zrobię to co mogę
[01:23.20] Na zawsze zginie cały świat
[01:28.67] Na maszcie namaluję kwiat
[01:34.08] Namaszczę ostatni raz
[01:39.58] Żagle, w których wieje wiatr
[01:56.23] W moim smutnym gronie włada nami czarny płaszcz
[02:01.72] Morze zakrwawione dołem pełnym martwych ciał
[02:07.27] Niczego nie miałem, niczego nie będę miał
[02:12.66] Okna uchylone do pokoju numer dwa
[02:17.85] Już nikomu nie powiem, nikt nie wie ile to trwa
[02:23.67] Siedzi ci na nodze blizna pełna starych ran
[02:29.12] Każdy ciepły płomień przypomina kolor dna
[02:34.67] Białka przetrawione uformują mięsień zła
[02:40.19] Słowik w garści uciekł, był bardzo niemiły
[02:42.77] Może złoży jaja, może potnie żyły
[02:45.56] Za dużo mdłych wspomnień żyje w mojej ręce
[02:48.43] Chyba ją odetnę, mimo że to będzie
[02:51.05] Chore, dookoła wszędzie ogień
[02:53.70] Wzywają nas wnętrza namoczone potem
[02:56.59] Naszą ciężką drogę zrównają z betonem
[02:59.44] Żeby im coś wyszło odbiorą nam mowę
[03:01.99] Na zawsze się przestaniesz bać
[03:07.24] Nie klaszczę, bo już nie mam jak
[03:12.99] Nakażcie innym zrobić tak
[03:18.11] Nie wstawajcie, zostaniecie w snach
[03:35.07] Na zawsze zginie cały świat
[03:40.26] Na maszcie namaluję kwiat
[03:45.96] Namaszczę ostatni raz
[03:51.42] Żagle, w których wieje wiatr
[03:57.16]
[00:23.09] Może się nie dowie, może im nie powiem też
[00:28.55] Niczego nie zrobię, niczego już nie chcę chcieć
[00:34.04] Zwykły, nudny człowiek z kartoteką dwieście pięć
[00:38.99] Już do nikogo nie dzwonię i nikomu nie życzę źle
[00:44.99] Chodzą mi po głowie twoje puste oczy wiesz
[00:50.45] Każdy mroźny powiew robi z mojej skały pierz
[00:55.94] Sole rozpuszczone piję sypiąc do nich pieprz
[01:01.41] Chodzimy po wodzie, nic nie powiem przecież
[01:04.03] Może zmienię spodnie, może się powieszę
[01:06.66] Dosyć tych pocieszeń miałem w innym mieście
[01:09.56] Może to ten moment, może to nareszcie
[01:12.46] Koniec, biorę statek pod wodę
[01:15.01] Wołają mnie duchy oblepione miodem
[01:17.66] Swoim słodkim tonem wyrwą mi podłogę
[01:20.41] Żeby tu nie wrócić zrobię to co mogę
[01:23.20] Na zawsze zginie cały świat
[01:28.67] Na maszcie namaluję kwiat
[01:34.08] Namaszczę ostatni raz
[01:39.58] Żagle, w których wieje wiatr
[01:56.23] W moim smutnym gronie włada nami czarny płaszcz
[02:01.72] Morze zakrwawione dołem pełnym martwych ciał
[02:07.27] Niczego nie miałem, niczego nie będę miał
[02:12.66] Okna uchylone do pokoju numer dwa
[02:17.85] Już nikomu nie powiem, nikt nie wie ile to trwa
[02:23.67] Siedzi ci na nodze blizna pełna starych ran
[02:29.12] Każdy ciepły płomień przypomina kolor dna
[02:34.67] Białka przetrawione uformują mięsień zła
[02:40.19] Słowik w garści uciekł, był bardzo niemiły
[02:42.77] Może złoży jaja, może potnie żyły
[02:45.56] Za dużo mdłych wspomnień żyje w mojej ręce
[02:48.43] Chyba ją odetnę, mimo że to będzie
[02:51.05] Chore, dookoła wszędzie ogień
[02:53.70] Wzywają nas wnętrza namoczone potem
[02:56.59] Naszą ciężką drogę zrównają z betonem
[02:59.44] Żeby im coś wyszło odbiorą nam mowę
[03:01.99] Na zawsze się przestaniesz bać
[03:07.24] Nie klaszczę, bo już nie mam jak
[03:12.99] Nakażcie innym zrobić tak
[03:18.11] Nie wstawajcie, zostaniecie w snach
[03:35.07] Na zawsze zginie cały świat
[03:40.26] Na maszcie namaluję kwiat
[03:45.96] Namaszczę ostatni raz
[03:51.42] Żagle, w których wieje wiatr
[03:57.16]