Tempestades de Sal
🎵 819 characters
⏱️ 3:54 duration
🆔 ID: 13051867
📜 Lyrics
Nesta terra que fai testamento,
que acolle os lamentos e anima a olvidar,
infectada de sangue usureiro,
caciques modernos, mecenas do mal.
Vivo dentro dun monte de area
tinguido de brea que non limpa o mar,
coa esperanza de tomar alento
para ver o momento de nos libertar.
Mais aínda seguimos aquí
a aturar tempestades de sal,
resistindo a violencia de mans
desas serpes e cans que nos queren calar.
Compañeiras nos soños do Edén,
unha illa no medio do mar,
que iluminan o loito máis negro,
que esquece o desterro e o medo a loitar.
Cando as marcas se gravan a ferro
e a dor e a xenreira non deixan sorrir,
as penurias van alén da fame
falta a identidade que axuda a vivir.
Só se calma o ruído da raiba
coa forza que queima na gorxa ao berrar:
queremos curar a fendedura,
olvidar a tristura e voltar comezar.
que acolle os lamentos e anima a olvidar,
infectada de sangue usureiro,
caciques modernos, mecenas do mal.
Vivo dentro dun monte de area
tinguido de brea que non limpa o mar,
coa esperanza de tomar alento
para ver o momento de nos libertar.
Mais aínda seguimos aquí
a aturar tempestades de sal,
resistindo a violencia de mans
desas serpes e cans que nos queren calar.
Compañeiras nos soños do Edén,
unha illa no medio do mar,
que iluminan o loito máis negro,
que esquece o desterro e o medo a loitar.
Cando as marcas se gravan a ferro
e a dor e a xenreira non deixan sorrir,
as penurias van alén da fame
falta a identidade que axuda a vivir.
Só se calma o ruído da raiba
coa forza que queima na gorxa ao berrar:
queremos curar a fendedura,
olvidar a tristura e voltar comezar.
⏱️ Synced Lyrics
[00:22.84] Nesta terra que fai testamento,
[00:25.62] que acolle os lamentos e anima a olvidar,
[00:30.17] infectada de sangue usureiro,
[00:33.71] caciques modernos, mecenas do mal.
[00:37.35] Vivo dentro dun monte de area
[00:40.98] tinguido de brea que non limpa o mar,
[00:46.33] coa esperanza de tomar alento
[00:49.09] para ver o momento de nos libertar.
[00:53.55] Mais aínda seguimos aquí
[00:57.16] a aturar tempestades de sal,
[01:00.81] resistindo a violencia de mans
[01:04.48] desas serpes e cans que nos queren calar.
[01:08.97] Compañeiras nos soños do Edén,
[01:12.59] unha illa no medio do mar,
[01:17.01] que iluminan o loito máis negro,
[01:19.71] que esquece o desterro e o medo a loitar.
[01:45.62] Cando as marcas se gravan a ferro
[01:48.39] e a dor e a xenreira non deixan sorrir,
[01:53.86] as penurias van alén da fame
[01:56.52] falta a identidade que axuda a vivir.
[02:01.03] Só se calma o ruído da raiba
[02:03.75] coa forza que queima na gorxa ao berrar:
[02:08.20] queremos curar a fendedura,
[02:11.81] olvidar a tristura e voltar comezar.
[03:51.24]
[00:25.62] que acolle os lamentos e anima a olvidar,
[00:30.17] infectada de sangue usureiro,
[00:33.71] caciques modernos, mecenas do mal.
[00:37.35] Vivo dentro dun monte de area
[00:40.98] tinguido de brea que non limpa o mar,
[00:46.33] coa esperanza de tomar alento
[00:49.09] para ver o momento de nos libertar.
[00:53.55] Mais aínda seguimos aquí
[00:57.16] a aturar tempestades de sal,
[01:00.81] resistindo a violencia de mans
[01:04.48] desas serpes e cans que nos queren calar.
[01:08.97] Compañeiras nos soños do Edén,
[01:12.59] unha illa no medio do mar,
[01:17.01] que iluminan o loito máis negro,
[01:19.71] que esquece o desterro e o medo a loitar.
[01:45.62] Cando as marcas se gravan a ferro
[01:48.39] e a dor e a xenreira non deixan sorrir,
[01:53.86] as penurias van alén da fame
[01:56.52] falta a identidade que axuda a vivir.
[02:01.03] Só se calma o ruído da raiba
[02:03.75] coa forza que queima na gorxa ao berrar:
[02:08.20] queremos curar a fendedura,
[02:11.81] olvidar a tristura e voltar comezar.
[03:51.24]