Bi Dalil (feat. Sadegh)

کفتار با لباسِ سگ
پرواز تو حصارِ تن
دستام شلِ ماله زن
لَخت باز شد چشای من
پا به پای من بیا، جا تو شهرِ من بخر
کام به کام از هر سیگار، جادو کن بلند بپر
صدای زنجیرا که وصلِ پای من بشون
پرم من از اینا یه نسلِ خوابِ بی نشون
این مردمِ پر از غرورُ ، از بچگی یه دم دروغ
بفهم که خسته ام من محکومم به این غروب

وصلِ به سقف، پست و نعشه
پرسه زن مسئولم به خانواده خرجشون
دستِ من به دستشون
تنها و بی کس، غمخوار و بی ترس
میرم تو قلبِ شهر و همرام نی هیچکس
مهم نی من میرم، می دونم میشه رفت
گمیم قدِ هم، بیرونم نیمه شب
توی شهر چراغا خاموش، رولی و علف دونه ها بارون
می کوبن تو شیشه ات و تو باهاشون میگیری آروم

چیکه چیکه بارون با زوزه های باد
تیکه های فکرم زیر بارِ خاک
صحنه های عمرم تو قلب چوب قاب
من یه روزی مُردم تا بسپارم به یاد

یه جمع لش دورِ هم، یه بند حش گوشه لب
یه تن غرق توی وهم که یخ بست توی من
کور و کر و لال، با مغزت راه برو
اون کوهو کند و باز، یه بسته مالبورو
تنها دوست فابشه، تو سر یه مغزِ فاحشه
یه دستِش زیرِ بالشش و فکرِ سمتِ راهِشه
که گیریم اونم رفت تو هفته روزِ هفت
این ته نداره نه، بکن خیالو تخت
شخصا من تختم کمه، مستم من هر شب خره
نبینم بُت تو من بشن که اَه. اَه. اَه. رسما عنه
میبینی بغلی حسرتم
می رینم وسطِ فلسفت
شلوغی الکی سفسطه است
به عقیده ام اخوی دست نزن
جی اچ بی دیرینکم، سالویا تریپم
نصفِ سالُ چش گود، باقیشم گریپم
میرم یه راه نو
که سوزنِ تو کاهِ گم
این صحنه عشقِ خیلیاس
چو غلتِ جسمِ بی ریاست