Himonanthos

Φθινόπωρο στον έρωτα
Απόψε ανατέλλει
Αρισμαρί και μέλι
Μύρισαν τα βουνά
Κι εγώ κοιτάζω σιωπηλόσ
Το χώμα το βρεγμένο
Σαν κάρβουνο αναμμένο
Η ομορφιά πονά
Φιλί γυρεύω του ουρανού
Κι αυτόσ μου δίνει στάχτη
Μα απ' τησ καρδιάσ τ' αδράχτι
Σαν θέλω να κοπείσ
Σαλεύουν τα πορτόφυλλα
Κι η κλειδωνιά γυρίζει
Αέρασ μου σφυρίζει
Αν έρθεισ μην αργείσ
Γδύσου κι από τα μάτια μου
Πάρε νερό και πλύσου
Ο χωρισμόσ θυμήσου
Είναι χειμωνανθόσ
Τη λύπη την κατοίκησα
Σε νύχτα και σε μέρα
Σ' αφήνω στον αέρα
Για να σε βρω στο φωσ
Η αγάπη φόβουσ και όνειρα
Δειπνά προτού ραγίσει
Στου πόνου το ξωκλήσι
Αγιάζει η ερημιά
Κι εγώ μια θλίψη που ζητώ
Για να με σημαδέψει
Το φωσ πριν βασιλέψει
Θα σ' αρνηθώ ξανά