Arktyka

Jesteś piękniejsza, niż w najśmielszych moich snach
Dotąd znałem cię tylko ze zdjęć
Błękit i granat podkreślają jasną twarz
Dziś przybywam, aby oddać ci cześć

Lecz cudna pani północy, dziś ci odmawiam daniny
Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny
Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką
Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

O Tobie pieśni śpiewa cały morski świat
Marząc o tym, by cię zdobyć i mieć
Ja pragnę tylko być zechciała dla mnie grać
Piękną pannę zakochaną na śmierć!

Więc cudna pani północy, dziś ci odmawiam daniny
Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny
Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką
Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

Krawat odświętny związał ślubną żagli biel
W butonierkę kluzy różę wpiął świt
Udaj arktyko, że wyznaczasz dla mnie cel
Że mnie kochasz jak nie kochał mnie nikt

Więc cudna pani północy, dziś ci odmawiam daniny
Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny
Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką
Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

Tobie - nie trzeba pustych słów
Tobie - zawdzięczam treść mych snów
Tobie - zaiskrzył śniegu blask
Tobie - poświęcam czas

Pani arktyko, ty nie umiesz jednak grać
Już nad czołem twym gęstnieje zły sztorm
Romans jak nasz nie może przecież długo trwać
Więc cię żegnam i żegluję na Horn!

Lecz jednak pani północy, choć ci odmawiam daniny
Tobie, przepięknej i groźnej składam swoje oświadczyny
Biały jak welon cumulus słońce ozdobi swą nitką
Ja zakochany do bólu, pragnę ciebie arktyko

Zrywam zaręczyny
Zrywam zaręczyny
Zrywam zaręczyny
Zrywam zaręczyny