Ne sum vekje ubava

Можеби не сум веќе убава
И повеќе не пишувам
Црни заби очи уморни
Не го гледаат тоа што ги радува

Само ветер дува низ вилица
Прашуваш зошто ретко зборувам
Може не знам да се борам
А жива сум и сакам да живеам

Светот кој го знаев
Денес е приказна недовршена
Акo сѐ е наше
Една ноќ носи туѓа тага

Многу глумци за еден град
Веќе не знам кому дa верувам
Генерација во сенка
Губи татко но доби татковина

Требаше да останеш подолго
На почеток секогаш е убаво
Бадник дојде по револуцијата
Заклетвата стана молитва

На крајот и реката стои
И храната не мириса
Сеедно кој е крив
Кога сонцето не изгрева

На крај ја најдовме сама
До креветот лист со нова заклетва
Над земја крст и ѕвезда
Под земја сите тела исто заспиваат