Simptomata
🎵 3863 characters
⏱️ 2:53 duration
🆔 ID: 13640219
📜 Lyrics
Αυτός ο κόσμος έχει συμπτώματα
Μην φοβάσαι εμάς
Αυτός ο κόσμος έχει συμπτώματα
Μην φοβάσαι εμάς, εμάς μας βάζουν στα ελαττώματα
Το γράφω ξημερώματα, εδώ δεν έχουν θέση απαγορεύσεις
Κι ας κυκλοφορούν ανάμεσα στις λέξεις μου ονόματα
Μία με βρίσκω μία με χάνω και εναλλάξ πίσω
Μοιάζει λούπα μα δεν έχει stop να πατήσω
Ήταν καιρός κάπως να με αντιμετωπίσω
Σε ένα κενό χαρτί να με ποντάρω να πατσίσω
Δεν χρειάζεται να πεις πολλά τα λέει το σώμα
Σε σταση διαγώνια να καλυφθεί το στρώμα
Ό,τι ανεβαίνει πέφτει και πέφτει απότομα
Σε μια μόνο στιγμή απ' τον ουρανό στο χώμα
Ο άνθρωπος ξεχνάει, συνηθίζει την απώλεια
Συνηθίζει την σιωπή, μα γιαυτά δεν έχει εμβόλια
Αβέβαιο το αύριο στο στομάχι κόμπος
Ανάσα στο βυθό και έξω κύματα πελώρια
Ποιο για πάντα έλα ας μην κοροϊδευόμαστε
Είμαστε λάθη και σα λάθη επαναλαμβανόμαστε
Το 20 γαμήθηκε έλα τώρα μην κρυβόμαστε
Κόβεται η επαφή απ' την αφή και απλα χανόμαστε
Μες το δωμάτιο συρρικνώνετε ο χώρος
Κοπανιέται στο παράθυρο ο καπνός μπας και γίνει ντόρος
Ο διακόπτης μου κλειστός άστο βγαίνω εκτός
Στο θέατρο σκιών ειναι θολός ο ρόλος
Τώρα, μην ρωτάς που πάω οι δρόμοι έχουν σκοτεινιάσει
Όλα ανάποδα τώρα πια φοβάμαι μην βραδιάσει
Όμορφος ο βούρκους της Αθήνας του 'χω μοιάσει
Γιαυτό μέσα μου μην μπεις παίζει και να σε τρομάξει
Πια η πραγματικότητα βαράει χαστούκια
Δεν γυρνάω το άλλο μάγουλο δεν πάω με τα μπουλούκια
Κυλάει στην πόλη μοναξιάς, υδρορροές και λούκια
Τα σπίτια φυλακές και οι ανασφάλειες καβούκια
Ανήκω στις μειοψηφίες
Στα παιδιά με τους διαόλους στο κεφάλι, χωρίς λόγο ψάχνω αιτίες
Κόλλησα στις παύσεις, με προσπέρασαν τελείες και είναι αστείο
Απο μηχανές γίναμε αμηχανίες
Γίναμε ένα με το μαύρο και είναι χρώμα που βολεύει
Γίναμε ένα με ό,τι απλά μας δυσκολεύει φταίει η φύση μας
Είμαι να κόβω αλλά η μυρωδιά παιδεύει
Και αν δεν ανατείλουμε ποτέ ας γίνει η τέχνη δύση μας
Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
Μηδέν, αποτέλεσμα συνόλου
Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
Μηδέν, σύμπτωμα
Μην φοβάσαι εμάς
Αυτός ο κόσμος έχει συμπτώματα
Μην φοβάσαι εμάς, εμάς μας βάζουν στα ελαττώματα
Το γράφω ξημερώματα, εδώ δεν έχουν θέση απαγορεύσεις
Κι ας κυκλοφορούν ανάμεσα στις λέξεις μου ονόματα
Μία με βρίσκω μία με χάνω και εναλλάξ πίσω
Μοιάζει λούπα μα δεν έχει stop να πατήσω
Ήταν καιρός κάπως να με αντιμετωπίσω
Σε ένα κενό χαρτί να με ποντάρω να πατσίσω
Δεν χρειάζεται να πεις πολλά τα λέει το σώμα
Σε σταση διαγώνια να καλυφθεί το στρώμα
Ό,τι ανεβαίνει πέφτει και πέφτει απότομα
Σε μια μόνο στιγμή απ' τον ουρανό στο χώμα
Ο άνθρωπος ξεχνάει, συνηθίζει την απώλεια
Συνηθίζει την σιωπή, μα γιαυτά δεν έχει εμβόλια
Αβέβαιο το αύριο στο στομάχι κόμπος
Ανάσα στο βυθό και έξω κύματα πελώρια
Ποιο για πάντα έλα ας μην κοροϊδευόμαστε
Είμαστε λάθη και σα λάθη επαναλαμβανόμαστε
Το 20 γαμήθηκε έλα τώρα μην κρυβόμαστε
Κόβεται η επαφή απ' την αφή και απλα χανόμαστε
Μες το δωμάτιο συρρικνώνετε ο χώρος
Κοπανιέται στο παράθυρο ο καπνός μπας και γίνει ντόρος
Ο διακόπτης μου κλειστός άστο βγαίνω εκτός
Στο θέατρο σκιών ειναι θολός ο ρόλος
Τώρα, μην ρωτάς που πάω οι δρόμοι έχουν σκοτεινιάσει
Όλα ανάποδα τώρα πια φοβάμαι μην βραδιάσει
Όμορφος ο βούρκους της Αθήνας του 'χω μοιάσει
Γιαυτό μέσα μου μην μπεις παίζει και να σε τρομάξει
Πια η πραγματικότητα βαράει χαστούκια
Δεν γυρνάω το άλλο μάγουλο δεν πάω με τα μπουλούκια
Κυλάει στην πόλη μοναξιάς, υδρορροές και λούκια
Τα σπίτια φυλακές και οι ανασφάλειες καβούκια
Ανήκω στις μειοψηφίες
Στα παιδιά με τους διαόλους στο κεφάλι, χωρίς λόγο ψάχνω αιτίες
Κόλλησα στις παύσεις, με προσπέρασαν τελείες και είναι αστείο
Απο μηχανές γίναμε αμηχανίες
Γίναμε ένα με το μαύρο και είναι χρώμα που βολεύει
Γίναμε ένα με ό,τι απλά μας δυσκολεύει φταίει η φύση μας
Είμαι να κόβω αλλά η μυρωδιά παιδεύει
Και αν δεν ανατείλουμε ποτέ ας γίνει η τέχνη δύση μας
Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
Μηδέν, αποτέλεσμα συνόλου
Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
Μηδέν, σύμπτωμα
⏱️ Synced Lyrics
[00:10.64] Αυτός ο κόσμος έχει συμπτώματα
[00:16.13] Μην φοβάσαι εμάς
[00:20.99] Αυτός ο κόσμος έχει συμπτώματα
[00:22.69] Μην φοβάσαι εμάς, εμάς μας βάζουν στα ελαττώματα
[00:25.29] Το γράφω ξημερώματα, εδώ δεν έχουν θέση απαγορεύσεις
[00:28.26] Κι ας κυκλοφορούν ανάμεσα στις λέξεις μου ονόματα
[00:31.36] Μία με βρίσκω μία με χάνω και εναλλάξ πίσω
[00:34.13] Μοιάζει λούπα μα δεν έχει stop να πατήσω
[00:36.64] Ήταν καιρός κάπως να με αντιμετωπίσω
[00:39.24] Σε ένα κενό χαρτί να με ποντάρω να πατσίσω
[00:42.02] Δεν χρειάζεται να πεις πολλά τα λέει το σώμα
[00:44.57] Σε σταση διαγώνια να καλυφθεί το στρώμα
[00:47.28] Ό,τι ανεβαίνει πέφτει και πέφτει απότομα
[00:49.40] Σε μια μόνο στιγμή απ' τον ουρανό στο χώμα
[00:52.24] Ο άνθρωπος ξεχνάει, συνηθίζει την απώλεια
[00:54.40] Συνηθίζει την σιωπή, μα γιαυτά δεν έχει εμβόλια
[00:57.47] Αβέβαιο το αύριο στο στομάχι κόμπος
[00:59.76] Ανάσα στο βυθό και έξω κύματα πελώρια
[01:02.97] Ποιο για πάντα έλα ας μην κοροϊδευόμαστε
[01:05.08] Είμαστε λάθη και σα λάθη επαναλαμβανόμαστε
[01:07.73] Το 20 γαμήθηκε έλα τώρα μην κρυβόμαστε
[01:10.20] Κόβεται η επαφή απ' την αφή και απλα χανόμαστε
[01:13.04] Μες το δωμάτιο συρρικνώνετε ο χώρος
[01:15.40] Κοπανιέται στο παράθυρο ο καπνός μπας και γίνει ντόρος
[01:18.42] Ο διακόπτης μου κλειστός άστο βγαίνω εκτός
[01:21.03] Στο θέατρο σκιών ειναι θολός ο ρόλος
[01:23.24] Τώρα, μην ρωτάς που πάω οι δρόμοι έχουν σκοτεινιάσει
[01:25.74] Όλα ανάποδα τώρα πια φοβάμαι μην βραδιάσει
[01:28.51] Όμορφος ο βούρκους της Αθήνας του 'χω μοιάσει
[01:31.06] Γιαυτό μέσα μου μην μπεις παίζει και να σε τρομάξει
[01:33.38] Πια η πραγματικότητα βαράει χαστούκια
[01:36.16] Δεν γυρνάω το άλλο μάγουλο δεν πάω με τα μπουλούκια
[01:38.89] Κυλάει στην πόλη μοναξιάς, υδρορροές και λούκια
[01:41.67] Τα σπίτια φυλακές και οι ανασφάλειες καβούκια
[01:44.55] Ανήκω στις μειοψηφίες
[01:46.08] Στα παιδιά με τους διαόλους στο κεφάλι, χωρίς λόγο ψάχνω αιτίες
[01:49.64] Κόλλησα στις παύσεις, με προσπέρασαν τελείες και είναι αστείο
[01:52.62] Απο μηχανές γίναμε αμηχανίες
[01:54.52] Γίναμε ένα με το μαύρο και είναι χρώμα που βολεύει
[01:57.18] Γίναμε ένα με ό,τι απλά μας δυσκολεύει φταίει η φύση μας
[02:00.27] Είμαι να κόβω αλλά η μυρωδιά παιδεύει
[02:02.14] Και αν δεν ανατείλουμε ποτέ ας γίνει η τέχνη δύση μας
[02:05.96] Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
[02:08.65] Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
[02:10.94] Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
[02:13.70] Μηδέν, αποτέλεσμα συνόλου
[02:16.06] Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
[02:18.91] Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
[02:21.37] Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
[02:23.94] Μηδέν, σύμπτωμα
[02:26.68]
[00:16.13] Μην φοβάσαι εμάς
[00:20.99] Αυτός ο κόσμος έχει συμπτώματα
[00:22.69] Μην φοβάσαι εμάς, εμάς μας βάζουν στα ελαττώματα
[00:25.29] Το γράφω ξημερώματα, εδώ δεν έχουν θέση απαγορεύσεις
[00:28.26] Κι ας κυκλοφορούν ανάμεσα στις λέξεις μου ονόματα
[00:31.36] Μία με βρίσκω μία με χάνω και εναλλάξ πίσω
[00:34.13] Μοιάζει λούπα μα δεν έχει stop να πατήσω
[00:36.64] Ήταν καιρός κάπως να με αντιμετωπίσω
[00:39.24] Σε ένα κενό χαρτί να με ποντάρω να πατσίσω
[00:42.02] Δεν χρειάζεται να πεις πολλά τα λέει το σώμα
[00:44.57] Σε σταση διαγώνια να καλυφθεί το στρώμα
[00:47.28] Ό,τι ανεβαίνει πέφτει και πέφτει απότομα
[00:49.40] Σε μια μόνο στιγμή απ' τον ουρανό στο χώμα
[00:52.24] Ο άνθρωπος ξεχνάει, συνηθίζει την απώλεια
[00:54.40] Συνηθίζει την σιωπή, μα γιαυτά δεν έχει εμβόλια
[00:57.47] Αβέβαιο το αύριο στο στομάχι κόμπος
[00:59.76] Ανάσα στο βυθό και έξω κύματα πελώρια
[01:02.97] Ποιο για πάντα έλα ας μην κοροϊδευόμαστε
[01:05.08] Είμαστε λάθη και σα λάθη επαναλαμβανόμαστε
[01:07.73] Το 20 γαμήθηκε έλα τώρα μην κρυβόμαστε
[01:10.20] Κόβεται η επαφή απ' την αφή και απλα χανόμαστε
[01:13.04] Μες το δωμάτιο συρρικνώνετε ο χώρος
[01:15.40] Κοπανιέται στο παράθυρο ο καπνός μπας και γίνει ντόρος
[01:18.42] Ο διακόπτης μου κλειστός άστο βγαίνω εκτός
[01:21.03] Στο θέατρο σκιών ειναι θολός ο ρόλος
[01:23.24] Τώρα, μην ρωτάς που πάω οι δρόμοι έχουν σκοτεινιάσει
[01:25.74] Όλα ανάποδα τώρα πια φοβάμαι μην βραδιάσει
[01:28.51] Όμορφος ο βούρκους της Αθήνας του 'χω μοιάσει
[01:31.06] Γιαυτό μέσα μου μην μπεις παίζει και να σε τρομάξει
[01:33.38] Πια η πραγματικότητα βαράει χαστούκια
[01:36.16] Δεν γυρνάω το άλλο μάγουλο δεν πάω με τα μπουλούκια
[01:38.89] Κυλάει στην πόλη μοναξιάς, υδρορροές και λούκια
[01:41.67] Τα σπίτια φυλακές και οι ανασφάλειες καβούκια
[01:44.55] Ανήκω στις μειοψηφίες
[01:46.08] Στα παιδιά με τους διαόλους στο κεφάλι, χωρίς λόγο ψάχνω αιτίες
[01:49.64] Κόλλησα στις παύσεις, με προσπέρασαν τελείες και είναι αστείο
[01:52.62] Απο μηχανές γίναμε αμηχανίες
[01:54.52] Γίναμε ένα με το μαύρο και είναι χρώμα που βολεύει
[01:57.18] Γίναμε ένα με ό,τι απλά μας δυσκολεύει φταίει η φύση μας
[02:00.27] Είμαι να κόβω αλλά η μυρωδιά παιδεύει
[02:02.14] Και αν δεν ανατείλουμε ποτέ ας γίνει η τέχνη δύση μας
[02:05.96] Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
[02:08.65] Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
[02:10.94] Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
[02:13.70] Μηδέν, αποτέλεσμα συνόλου
[02:16.06] Στην εποχή του μάλλον, του σχεδόν και του περίπου
[02:18.91] Πονάν δίπλα αυτά που λείπουν
[02:21.37] Στην εποχή του μάλλον, του μπορεί και του καθόλου
[02:23.94] Μηδέν, σύμπτωμα
[02:26.68]