Yng Ngolau Ddydd (In the Light of the Day)

Y llongau yn cyrchu tuag atynt
Yn nofio 'n dawel tuag at y tîr
Yn dyfod o ddehau 'r Iwerddon
Dair llong ar ddeg i gyd

Yn eistedd an y garreg Bendigeidfran fab Llyr
Yan aros i'w chyfarch y dirgelwch
Pwy oedd y gwyr?

Yng ngolau ddydd-Daeth y Brenin o'r Iwerddon
Mewn gobaith briode Branwen
Yng ngolau ddydd-Yn chwilio am y forwyn
Y gall rhoi cariad iddo
Yng ngolau ddydd-Daeth y Brenin o'r Iwerddon
Mewn gobaith briode Branwen
Yng ngolau ddydd-Yn chwilio am y forwyn
Y gall rhoi cariad iddo

Ar y traeth fe gwrdd y ddau Frenin
I drafod cyfuno 'r ddau ynys ys un
Penderfynwyd i rhoddi llaw Branwen
Y forwyn decaf yn byd

Gan fynd yn ei lluoedd i gyfeiriad Aberffraw
Mewn pebyll fe wledda yr undeb yn awr yn gyflawn

Yng ngolau ddydd-Daeth y Brenin o'r Iwerddon
Mewn gobaith briode Branwen
Yng ngolau ddydd-Yn chwilio am y forwyn
Y gall rhoi cariad iddo
Yng ngolau ddydd-Daeth y Brenin o'r Iwerddon
Mewn gobaith briode Branwen
Yng ngolau ddydd-Yn chwilio am y forwyn
Y gall rhoi cariad iddo

Ond ni wyddodd Branwen am y tristwch oedd yn ei blaen
Ei chalon yn llaen o ddedwyddwch
Wedi priodi'r Brenin golygus a haul
Branwen, Branwen

Yng ngolau ddydd-Daeth y Brenin o'r Iwerddon
Mewn gobaith briode Branwen
Yng ngolau ddydd-Yn chwilio am y forwyn
Y gall rhoi cariad iddo
Yng ngolau ddydd-Daeth y Brenin o'r Iwerddon
Mewn gobaith briode Branwen
Yng ngolau ddydd-Yn chwilio am y forwyn
Y gall rhoi cariad iddo

Yng ngolau ddydd-Aeth y Brenin o'r Iwerddon
Efo'r forwyn decaf Branwen