Ghorob e tanhaii

تنگ غروبه دلم گرفته
رخوت به تن نشسته
تکیده ام من کنج اتاقم
نگاهم
سردو خیره
چه ساده ساده
چه آسون آسون
دارم آب میشم آروم
مثل یه شمعی
که توی ظلمت
بی صدا
میگرید آروم
میخوام یه ساده ساده پرواز
تو اون پرنده ای سبک بال
میخوام رها شم در دل باد
تا نمیرم کنج دیوار
بازم آسمون شده رنگ خون
خورشید انگاری آروم
میخواد بمیره تنها و معصوم
واسه اون
دل مدعوم
یاد تو در من همیشه زندست
توی هر تپش قلب
با یادت هستم
به یادت موندم
زه یادت جون میگیرم
میخوام یه ساده ساده پرواز
تو اون پرنده ای سبکبال
میخوام رها شم در دل باد
تا نمیرم کنج دیوار