SHahr-e Afsaneh Ha

شیدای زمانم

رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم
دامن مكش از من
بنشین كه نه شاید
آن دل كه سپردم
دیگر بستانم
آه... آه
افسونگری ای افسانه من
افسانه دل دیوانه من
شوری و نویدی
در تیرگی شبهای سیه
ای روشنی كاشانه من
چون نور امیدی
در تیرگی شبهای سیه
ای روشنی كاشانه من
چون نور امیدی
شیدای زمانم
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم
دامن مكش از من
بنشین كه نه شاید
آن دل كه سپردم
دیگر بستانم
شمع ام كه به جان
می سوزم
تا محفل دل افروزم
افسانه منم
افسانه عشقم
حال دل خود می دانم
گر لب ز سخن می دوزم
دیوانه منم دیوانه عشقم
پروا از غمها نكنم
پروانه ام و پروا نكنم
از آتش سوزان
من خود سر تا پا شررم
آتش كم زن بر بال و پرم
ای شمع فروزان
من خود سر تا پا شررم
آتش كم زن بر بال و پرم
ای شمع فروزان
شیدای زمانم
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم
دامن مكش از من
بنشین كه نه شاید
آن دل كه سپردم
دیگر بستاننننننننننم