Eida

Είδα τον πόνο να γελά και τη χαρά να κλαίει
Κι ένα κοπέλι ορφανό τη μάνα του να θέλει

Είδα φεγγάρι το πρωί να βγαίνει από τη Δύση
Κι ένα χαϊνη απού 'θελε το χάρο να κερδίσει

Είδα πολέμους κι είχανε λουλούδια αντί για σφαίρες
Κι ο γεις τ' αλλού τα δίνανε σα τσ' άνοιξης τσι μέρες

Είδα βουνά να βγάνουνε φτερά και να πετούνε
Κι είδα τσι δώδεκα Θεούς παρέα να γλεντούνε

Είδα χιόνια τον Αύγουστο και κάψα το Γενάρη
Κι είδα μια νύχτα δυο φορές να βγαίνει το φεγγάρι

Κι είδα και σένα να μου λες με μάτια δακρυσμένα
Πως δεν αντέχεις στη ζωή να ζεις χωρίς εμένα