Pou Me Pas

Επτά η ώρα το πρωί με μια πληγή που αιμορραγεί
Κοιτώ τα τρένα φεύγουν εκείνα βιαστικά
Άδεια βαγόνια σκοτεινά μοιάζουν με μένα
Μέσα μου ο κόσμοσ μια σταλιά και ότι θυμάμαι με πονά
Με πάει πίσω τσιγάρο ανάβω και ζητώ
Μια απάντηση να βρω να μην λυγίσω
Πού με πασ καρδιά μου πού με πασ
Τι φοβάσαι και δεν μου μιλάσ
Όλεσ μου οι νύχτεσ μια διαδρομή
Πώσ να επιστρέψω αν δεν είσαι εκεί
Αν δεν είσαι εκεί
Επτά η ώρα το πρωί τι να μου κάνει μια στιγμή
Που δεν μου φτάνει ζω τη δική μου συννεφιά
Κι ούτε ένασ ήλιοσ πουθενά να με ζεστάνει
Αφηρημένοσ και σκυφτόσ ο ίδιοσ μου ο εαυτόσ
Σε ένα αστείο και στο δικό μου το μυαλό
Ένασ χειμώνασ δυνατόσ αυτό το αντίο
Πού με πασ καρδιά μου πού με πασ
Τι φοβάσαι και δεν μου μιλάσ
Όλεσ μου οι νύχτεσ μια διαδρομή
Πώσ να επιστρέψω αν δεν είσαι εκεί
Αν δεν είσαι εκεί