Hafteye Khakestari

شنبه روز بدی بود
روز بی‌حوصلگی
وقت خوبی که می‌شد
غزلی تازه بگی
ظهر یکشنبه‌ی من
جدول نیمه‌تموم
همه خونه‌هاش سیاه
توی خونه جغد شوم
صفحه‌ی کهنه‌ی یادداشتای من
گفت دوشنبه روز میلاد منه
اما شعر تو میگه که چشم من
تو نخ ابره که بارون بزنه
آخ اگه بارون بزنه
آخ اگه بارون بزنه
غروب سه‌شنبه خاکستری بود
همه انگار نوک کوه رفته بودن
به خودم هی زدم از اینجا برو
اما موش خورده شناسنامه‌ی من
عصر چهارشنبه‌ی من
عصر خوشبختی ما
فصل پوسیدن من
فصل جون‌سختی ما
روز پنجشنبه اومد
مثل سقاهک پیر
رو نوکش یه چیکه آب
گفت به من بگیر بگیر
جمعه حرف تازه‌ای برام نداشت
هرچی بود پیش‌تر از این‌ها گفته بود
شهیار قنبری