Sedaye Zangooleha

شترا زنگوله دار ، بارشون گندم و جو
توی جاده های سرد ، ساربون جلو جلو
گل گندم گل یاس ، به موهای دخترون
تو خلوص لحظه ها ، نمیاد اسم خزون

نم نم بارون و بوی یونجه زار
بره ها رو علف های بی پناه
عاشقای مهربون دهکده
گل و گلدون می برن خونه ی یار

چه غروبا چه غروبا ، که تو یونجه زار خیس
هوس عاشقی و مستی و می کرده دلم
چه شبا تو مهتابا ، رو گندما تو سبزه ها
از غمت دلی دلی دلی دلی کرده دلم!

هنوزم زنگوله ها زنگوله ها ، توی جاده های دور صدا میدن
هنوز اون سقفای گرم کاه گلی ، بوی مهربونی و وفا میدن