Mavri Yli

Γι' αυτούσ που δε νιώθουν δεν έχει ζόρι
Μασάν τισ λέξεισ τουσ λεσ κι έχουν σπασμένο σαγόνι
Πέφτει η ποιότητα σαν χιόνι που αποκλείει την πόλη
Στην αττική έχουμε κολλήσει κανείσ δε μασ σώνει
Θέλω να φύγω λόγο να 'χω σπίτι να επιστρέψω
Θέλω να πείσ πωσ δεν μπορώ να έχει νόημα να μπορέσω
Γίνε η αφορμή να γίνω το μέσο
Το μέτριο δε μου κάνει θα φτιάξω ή θα καταστρέψω
Πάλι μέσα στο σκοτάδι είδα το φωσ να περνά
Και στισ σκιέσ απ' τα κλαριά να κελαηδάνε πουλιά
Όσο βάζεισ κάτω αυτό που θεσ θα εκτοξευτεί πιο ψηλά
Είμαι το τελευταίο βαγόνι που το τραίνο πάει ανάποδα
Άφοβα σαν το παιδί πηδάω απ' τον πέμπτο πάτωμα
Τρέχουμε δεν τρώμε όμωσ σανό δεν είμαστε άλογα
Ανάλογα ο ψηφιακόσ σου κόσμοσ είναι μπάλωμα
Οι τρύπεσ παραμένουν και φαίνονται από το γάζωμα
Λέξεισ υπάρχουν εκατοντάδεσ
Μα αυτή που ξεχωρίζει είναι τ' όνομά σου από τισ άλλεσ
Περήφανοσ γι' αυτά που λεσ αετόσ σ' αλάνεσ
Βουτάσ πιάνεισ τα φίδια τα πετάσ μεσ στισ χαράδρεσ
Έχω απόσταση ωσ το διάστημα μ' όλα είμαι μαύρη ύλη
Δε φαίνομαι στο σύμπαν μα έχω ρόλο στο τι θα γίνει
Όταν στη μάχη βρεισ ειρήνη ο πόλεμοσ λήγει
Όταν παύεισ να πονάσ χαρά δε σου 'χει μείνει
Στου ανεξήγητου την πύλη μπαίνω κι απαντήσεισ φέρνω
Από μικρό κι από τρελό έχω μάθει ό,τι ξέρω
Αλλάζω τη δομή να κάνω hit ξέρω δε θέλω
Δεν ψάχνω για ρεφρέν μα επανάσταση να φέρω
Τ' αληθινά μασ πλάνα κι όνειρα δε μοντάρονται από το πρόγραμμα
Όσο ψηλά κι αν πήγα πάντα το κάτω θυμόμουνα
Και πάλι ο ίδιοσ θα 'θελα να 'μουν άμα γεννιόμουνα
Για να χα χρόνο κι άλλο να δω τι σκατά σκεφτόμουνα
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Δε βλέπουν τα μάτια δε νιώθει η ψυχή μα ξέρουν τα πάντα
Όλα γίναν πλάκα δεν ξέρω γιατί μα όλοι κάνουνε πλάκα
Μα δεν το παίρνω στην πλάκα
Κι εγώ ξέρω πώσ να γελώ με τουσ άλλουσ μα
Μου κόβεται ο ύπνοσ μου πάντα στη μέση
Όταν το παίζουνε ξύπνιοι έχοντασ όνειρα άδεια
Που 'σαι διάρκεια
Ναι πού 'σαι χαρά ναι πού 'στε σκοτάδια
Πού πήγαν τα πάντα
Όσο κι αν φωνάζω είν' η απόσταση μίλια απ' την άγνοια
Γεμάτα τετράδια κρατάνε τη σκέψη μη φύγει απ' τη σκέψη πώσ μάταια
Είσαι ο καλύτεροσ σ' αυτό που κάνεισ μα πάντα στον στίχο χάνουν κάποιο γράμμα
Μα μιλάνε τ' αλάνια μιλάνε οι τρόποι μιλάν τα ντουβάρια
Μιλάει η εξυπνάδα μιλάει ο κόποσ μιλά όλη η προσπάθεια
Μιλάνε τα βράδια μιλάνε τα χρόνια ο πόνοσ η ομάδα
Ναι μάνα είχεσ δίκιο δεσ τα καταφέραμε πήραμε φέτοσ όλη την ελλάδα
Μα φεύγουμε πάμε γι' άλλα πάμε γι άλλα κάτι λείπει απ' τα κομμάτια
Μα η εικόνα όλη δείχνει μόνη νιώθω ψάρι χωρίσ γυάλα
Πού να 'σαι άρα γιε του πάνα γιώτησ φαίδρα λείπει η αύρα
Ο γιώργησ το 'χει ακούσ τη γνώμη ακούσ τη σφαίρα απ' το μπαλκόνι
Γεμίσαμε όλοι το μπαλόνι σκάει άκου μπούμ στην πόλη
Πόσο ακόμη πόσο ακόμη πόση ευθύνη πόσοι ρόλοι
Και πού 'σαι ακόμη κλαίνε όλοι κάνουν story λείπουν όλοι
Chat και κλώνοι στο σαλόνι ευθεία τελειώνει ευθεία τελειώνει
Αν ήθελα ένα ψέμα να γράψω θα σου 'λεγα κρατάσ μυστικά
Αν ήθελα μια μέρα ν' αλλάξω δε θα 'ταν η ίδια μέρα μετά
Αν ήξερα πού πρέπει να μοιάσω το σύμπαν θα γελούσε ξανά
Τη μαύρη ύλη θέλω να πιάσω την ώρα που τ' αστέρια γεννά
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Αν ήθελα ένα ψέμα να γράψω θα σου 'λεγα κρατάσ μυστικά
Αν ήθελα μια μέρα ν' αλλάξω δε θα 'ταν η ίδια μέρα μετά
Αν ήξερα πού πρέπει να μοιάσω το σύμπαν θα γελούσε ξανά
Τη μαύρη ύλη θέλω να πιάσω την ώρα που τ' αστέρια γεννά
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη
Μαύρη ύλη