Psixi Me Psixi

Κάποτε γνώριζα
Την ψυχή και το κορμί του τα όριζα
Κάθε μέρα την ζωή καλωσόριζα
Και την νύχτα μαζί
Κάποτε νόμιζα
Ότι με τον ουρανό τα κανόνιζα
Και για αυτό την μοναξιά μετακόμιζα
Από εδώ και από εκεί
Άδειασα σε μια πόλη γεμάτη
Πλάγιασα μα δεν έκλεισα μάτι
Γνώριμο το μαχαίρι στην πλάτη
Γνώριμο
Άδειασα κι η σιωπή με σταυρώνει
Βράδιασα και παντού ξημερώνει
Γύρω μου τα φαντάσματα
Των ονείρων μου
Πόση ανάγκη το έχεις καρδιά μου
Σαν χαρτί να καείς
Τόσοι άνθρωποι τόσο κοντά μου
Που δεν με ξέρει κανείς
Δεν με ξέρει κανένας ακόμα
Δεν με ξέρεις και εσύ
Και ας ενώσαμε σώμα με σώμα
Και ψυχή με ψυχή
Σε έχασα ούτε κοίταξες πίσω σε έχασα
Σε έχασα για ποιο λόγο να ζήσω ξέχασα
Άδικος γίνομαι
Την αγάπη πολεμάω και αμύνομαι
Ακατάλληλος μέσα μου κρίνομαι
Λογική να δεχτώ
Πάλι σε σκέφτομαι
Πάλι να σε δω απόψε προσεύχομαι
Και δεν γίνομαι καλά δεν συνέρχομαι
Να το ξέρεις αυτό
Άδειασα σε μια πόλη γεμάτη
Πλάγιασα μα δεν έκλεισα μάτι
Γνώριμο το μαχαίρι στην πλάτη
Γνώριμο
Άδειασα κι η σιωπή με σταυρώνει
Βράδιασα και παντού ξημερώνει
Γύρω μου τα φαντάσματα
Των ονείρων μου
Πόση ανάγκη το έχεις καρδιά μου
Σαν χαρτί να καείς
Τόσοι άνθρωποι τόσο κοντά μου
Που δεν με ξέρει κανείς
Δεν με ξέρει κανένας ακόμα
Δεν με ξέρεις και εσύ
Και ας ενώσαμε σώμα με σώμα
Και ψυχή με ψυχή
Σε έχασα ούτε κοίταξες πίσω σε έχασα
Σε έχασα για ποιο λόγο να ζήσω ξέχασα