Ghost of Kurgan

Milczący strażnik pod starym kurhanem,
pod łysym wzgórzem, pod zimnym kamieniem,
pilnuje miejsca, w którym mrok jest panem
Już dawny władca okryty zapomnieniem

Skarby tkwią w cieniu pod starym kurhanem;
skrzynie ze złotem i królów korony,
leżą pierścienie pod trawy dywanem,
na pustkowiu strzeżone przez mroczne upiory

On mgłę roztacza nad zimnym pustkowiem,
zastawia pułapki na podróżujących,
do snu ukołysze, przeniesie nad progiem,
domostwa swego w ramionach gnijących

A wewnątrz kurhanu będąc gościem jego,
prawdziwie królewskie dostaniesz mieszkanie
On skarby ułoży obok boku twego,
by ci umilić wieczne przebywanie

On zamknie na wieki twe usta i oczy,
klątwą sprzed wieków czarniejszą od nocy
Krzyk strachu do gardła na powrót ci wtłoczy
uwięzi cię trupi odór w jego mocy

I leżą ciała, wiecznym snem zmożone,
niczym dumni książęta, z czasów dawnych królów,
oni już nie wstaną, ich dni są skończone,
nie ujrzą już światła wśród grobowca murów