Fra Ciel' E Terr'

Mentre 'stu ciel' se scura
'Mmiéz' 'o mare I' sùlo
Sient' 'e voce chìn' 'e paura e pùre
'O mare sbàtte 'sta vàrca cchiù 'nfùnno
E chìllo vommeca cenner' e fummo
Che orrore
Muórt'a tutt' 'e pàrte, niénte cchiù futùro pe' 'sta gènte
Sient' 'e grid' 'e màle, chiòve 'o fuóco ccà
Cómm' hanna fà, è tròpp' tàrde pe' prià
'E sànt' 'nciel' e 'mparavìso, e allóra staie
Cristo se scurdàie, e isso pigl' e se scetàie
Pe' sfucà accà, che orrore
Pómmec' e prète, làva e lapìlli
Nube ardente, tenebra eterea
'A nòtt' è cchiù fitt' e cchiù nera
'A luc' è na fiàmma ca còce
'sta terr' ca tremm' e se mòve
Oh Vesuvio ... tu si 'o padróne
Fra ciel' e terr'
Sient' 'stu fuóco c'abbrucia
Vir' 'e criatùre 'mpaurùte
E turnàt' 'a càsa, nun truvaie cchiù a nisciùno
E I' sùlo, so' rimàsto tra 'sta terr' e 'o passàto
E chìllo vommeca cenner' e fummo
Pompei hê 'a murì
Hercolanum hê 'a murì
Stabiae hê 'a murì
Oh Vesuvio, t' chied' 'o perdòno, t' chied' 'o perdóno
Perdòno