Digar Cheh Mikhahi

ای فلك بی آشیان، تنهای تنها مانده ام، دیگر چه خواهی
خسته و بی هم زبان، در سیل غم ها مانده ام، دیگر چه خواهی

زندگی زندان شده،غم کنج دل مهمان شده
اختیار دل از دست من بیرون شده
در سكوت شب تنها پناه من باشد دل دیوانه ای
من اسیر دل این دل به دام من در گوشه میخانه ای
از دل من جدا، غم نشد، یك زمان
هر شبی تا سحر، با دلم هم زبان
ای فلك آتش به جانم، بر دل نامهربانم
زیر و رو گردی الهی، از دلم دیگر چه خواهی

چشم گریان مرا، هر شب تماشا می كنی
هر کجا پنهان شوم، بازم تو پیدام می کنی
عمری بلای من، بندی به پای من هستی شده
هرچه می خواهی بكن با دل دیوانه ام
ای فلك ای فلک
گر نمی دانی بدان ساكن میخانه ام
ای فلك ای فلك
ای فلک ای فلک
ای فلک، بی آشیان تنهای تنها مانده ام دیگر چه خواهی
خسته و بی هم زبان، در سیل غم ها مانده ام، دیگر چه خواهی