Canzone appassiunata

N'àrbero piccerillo aggiu chiantato
Criscènnolo cu ppéna e cu sudóre
Na ventecata giá me l'ha spezzato
E tutt'e ffrònne cágnano culóre
Cadute so' giá 'e frutte e tuttuquante
Erano dóce, e se so' fatte amare
Ma 'o còre dice: "Oje giuvinòtto amante
'e ccòse amare, tiénele cchiù care"
E amara cómme si', te vòglio bène
Te vòglio bène e tu mme faje murí

Era cómm'o canario 'nnammurato
Stu còre che cantaje matina e séra
"Scétate" io dico e nun vo' stá scetato
E mo, nun canta manco a primmavera
Chi vòglio bène nun me fa felice
Fórze sta 'nciélo destinato e scritto
Ma i' penzo ca nu ditto antico dice:
"Nun se cummanna ô còre". E i' me stó' zitto
E me stó' zitto, sí, te vòglio bène
Te vòglio bène e tu me faje murí

Chiagno p'ammóre, e cade 'o chianto mio
Dint'a 'sta testa: 'o chianto 'a sta arracquanno
Schiòppa na bèlla ròsa e i', pe gulio
A chi m'ha fatto chiàgnere nce 'a manno
Lle dico: "Ròsa mia tu mme perduóne
Si te scarpesarrá sènza cusciénza"
Ce sta nu ditto ca mme dá ragióne:
"Fa' bène e scòrda e si faje male pènza"
Pènzace buóno sí, te vòglio bène
Te vòglio bène e tu mme faje murí