Exmara

Tej, która mej duszy okranów królową
Światłością w morku
Tej, zaiste doskonałej - ja, w zaświatach
W głębinach i na morzu gwiazd!

Twe oczy zamglone w gromowym nieboskłonie -
W burzości i szale pożądam twego ale
Twe jedno spojrzenie - mej duszy spopieleniem -
Tyś jedyna, jedyna - Ta, którą wciąż przeklinam!

Jak wiatr - zanikam
Jak deszcz - upadam
Jak żar - wygasam
W zaświatach, w głębinach, na morzu gwiazd!

Twe usta czerwone od lat krwią karmione
W kolorze nicości wspomnienie o mnie gościsz -
A jedno Twe słowo rozpala grę na nowo
Tyś jedna, jedyna - Ta z którą wciąż przegrywam!

ExMara, exMara, exMara, exMara!
ExMara, exMara, exMara, exMara!

Jak my i pożądanie - wielcy przegrani,
Może po drugiej stronie spotkamy się!

W zaświatach, w głębinach, na morzu gwiazd!
Twe usta - czerwone pogrążają świat!
Kolejny, następny - ginie
Za furię, za żywioł - eXmary chwilę!