Morghe Tufan

در غوغای طوفان ها در اوج آسمان ها پر کشد آسان مرغک طوفان
میتازد بر زمانه خندد بر این افسانه در دل طوفان شاد و نواخوان
کی ترسد از جان کی گردد نالان در قلب آسمان
نه بیم از طوفان نه خوف از باران مغرور و شادان
آه بر دریا شه پرها بشکسته در موج آب
آه بس مرغان هراسان بنشسته روی گرداب

چون مرغ طوفان کی ترسم از جان در اوج محنت باشم من خندان
مانم شاد و بی پروا در دست غم ها چون سنگ خارا در زندگانی
هر دم با نا امیدی در نوردم من عمری سر آرم با شادمانی