ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว

[00:15.24] ตาที่ยังคงบอดเพราะคำว่ารัก
[00:19.10] ตัวที่ยังจมปลักกับภาพความหลัง
[00:23.51] คล้ายดังเรือไม่คืนฝั่ง
[00:26.79] ถูกขังกลางคลื่นความงมงาย
[00:30.31] ยอมให้ยังต้องเจ็บจากการคิดถึง
[00:33.92] จนเหมือนเป็นอันหนึ่งกับความปวดร้าว
[00:38.60] ร่างก็เป็นได้แค่บ่าว
[00:41.83] ให้ใจบงการชักนำ
[00:45.25] สมองต้องการจะลืมเธอไปแต่ใจฉัน
[00:49.60] ยังคอยสั่งให้มีเพียงเธอเสมอ
[00:53.42] พยายามจะลืมเท่าไรยิ่งพร่ำเพ้อ
[00:57.12] ไม่เข้าใจ ไม่เคยได้เข้าใจ
[01:15.35] เธอนั้นคือความสุขที่เคยกอดไว้
[01:19.22] เป็นรักอันยิ่งใหญ่ที่เคยใฝ่ฝัน
[01:23.66] แต่ฝันของเราไม่เท่ากัน
[01:26.90] ความหวังต้องพังที่กลางทาง
[01:30.29] ลองทิ้งรูปในกรอบที่ยังเก็บไว้
[01:33.95] ลองคิดเริ่มต้นใหม่กับใครอีกครั้ง
[01:38.48] สุดท้ายทำไม่ได้สักอย่าง
[01:42.39] มันฝังใจอยู่แค่เธอ
[01:45.15] สมองต้องการจะลืมเธอไปแต่ใจฉัน
[01:49.44] ยังคอยสั่งให้มีเพียงเธอเสมอ
[01:53.44] พยายามจะลืมเท่าไรยิ่งพร่ำเพ้อ
[01:57.24] ไม่เข้าใจ ไม่เคยได้เข้าใจ
[02:05.94] กาลเวลาคงหาวิธีเยียวยาฉันไม่เจอ
[02:11.88] เพราะยิ่งพ้นคืนวันล่วงเลยยิ่งทรมาน
[02:18.24] กายที่ฝืนไม่ได้
[02:21.62] มันต้องทนรับใช้หัวใจดักดาน
[02:27.07] เป็นทาสให้ความทรงจำ
[02:30.83] ให้ช้ำมันอยู่อย่างนี้
[02:42.04]
[03:03.72] สมองต้องการจะลืมเธอไปแต่ใจฉัน
[03:08.34] ยังคอยสั่งให้มีเพียงเธอเสมอ
[03:12.16] พยายามจะลืมเท่าไรยิ่งพร่ำเพ้อ
[03:15.87] ไม่เข้าใจ ไม่เคยได้เข้าใจ
[03:19.19] (ตาที่ยังคงบอดจากคำว่ารัก)
[03:22.88] (ตัวที่ยังจมปลักกับภาพความหลัง)
[03:27.32] (คล้ายดังเรือไม่คืนฝั่ง)
[03:30.72] (ถูกขังกลางคลื่นความงมงาย)
[03:33.88] ไม่เคยได้เข้าใจ (ยอมให้ใจมันเจ็บจากการคิดถึง)
[03:37.88] (จนเหมือนเป็นอันหนึ่งกับความปวดร้าว)
[03:42.40] (ร่างก็เป็นได้แค่บ่าว)
[03:46.10] หัวใจมันสั่งให้รัก ได้แค่เธอ
[03:56.66]