Czerwiec (feat. Owal)
🎵 2465 characters
⏱️ 3:27 duration
🆔 ID: 17156980
📜 Lyrics
Żaden rząd nie może utrzymać się długo przy władzy
Jeżeli będzie się opierał tylko na bagnetach i czołgach
Dziś nie bez przyczyn
Tłum na ulicy krzyczy
W tym kraju robotniczym
Niczym są robotnicy
A władza wdraża przymusem ustrój
Który głównie zraża i sprzyja ubóstwu
Było ich stu, dwustu, tysiąc, sto tysięcy
I między nimi niewidzialne więzy
Stali na placu Stalina zdani na siebie
I spontaniczny wydarzeń przebieg
Jeszcze wczoraj strach trzymał ich w ryzach
Strach dusił nadzieję strach nadzieję zagryzał
Dziś byli społeczeństwem, szli w jednym rzędzie
Nikt nie chciał w swoim kraju czuć się jak więzień
I nikt się nie wycofał mimo ofiar
Mimo że cena tego była wysoka
Ale zbudowano pomnik, który nie zginie
Potomni pytają kto był temu winien?
To ta elita marna, to ta totalitarna władza
Której jedyną siłą jest armia
Wszędzie na całym świecie jest przeszkodą
By mogły rosnąć społeczeństwo i wolne słowo
Bo demokracja może być zasadą
Ale demokracja też może być fasadą
Dziś możemy swobodnie nieść treść
Oddajmy cześć, Poznań pięć sześć
Krew przelana w Poznaniu obciążą wroga
Obciąża wrogie Polsce ośrodki imperialistyczne i reakcyjne
Podziemie które są bezpośrednimi sprawcami zajść
Coś pęka wtedy, gdy rośnie ucisk
I wybucha kiedy to dotyczy ludzi
Są granice, które mają własny alarm
Tych sygnałów nie zagłuszy żaden hałas
Nie ma planów które mogą być receptą
Statystyka nie dotyka tego, co jest wewnątrz
Tam nie dociera sonda aparatu władzy
Co jak dzika horda bije tak by zabić?
Czasem rośnie napięcie, zaczyna iskrzyć
To zupełnie inny świat niż ten opisany w Biblii
Szukanie wroga przez największego kata
Gdy dyplomacja pada zostaje tylko atak
Ten chory system nie zdał egzaminu
Trzeba poczuć wolność choć na kilka minut
To dławione życie, które nie rozkwita
Słychać tylko serca bicie tych, których to dotyka
Tysiące osób zebranych solidarnie
Prośby kontra rząd, co wystawia armię
Chodźmy, mamy prawo mieć swoje zdanie
Wielu z tych co poszło nigdy nie powstanie
Czarny czwartek, czerwiec, miasto Poznań
W '56 pisała się historia
Teraz jesteśmy wolni, mamy wolny wybór
Wybierajmy godnie nie przynosząc wstydu
Powtarzamy bowiem raz jeszcze
Nie ostoi się długo żaden rząd i żadna władza
Jeżeli terror i przemoc będą jedynym jej oparciem
W ostatniej stancji bowiem decydował i decyduje nadal człowiek
Jeżeli będzie się opierał tylko na bagnetach i czołgach
Dziś nie bez przyczyn
Tłum na ulicy krzyczy
W tym kraju robotniczym
Niczym są robotnicy
A władza wdraża przymusem ustrój
Który głównie zraża i sprzyja ubóstwu
Było ich stu, dwustu, tysiąc, sto tysięcy
I między nimi niewidzialne więzy
Stali na placu Stalina zdani na siebie
I spontaniczny wydarzeń przebieg
Jeszcze wczoraj strach trzymał ich w ryzach
Strach dusił nadzieję strach nadzieję zagryzał
Dziś byli społeczeństwem, szli w jednym rzędzie
Nikt nie chciał w swoim kraju czuć się jak więzień
I nikt się nie wycofał mimo ofiar
Mimo że cena tego była wysoka
Ale zbudowano pomnik, który nie zginie
Potomni pytają kto był temu winien?
To ta elita marna, to ta totalitarna władza
Której jedyną siłą jest armia
Wszędzie na całym świecie jest przeszkodą
By mogły rosnąć społeczeństwo i wolne słowo
Bo demokracja może być zasadą
Ale demokracja też może być fasadą
Dziś możemy swobodnie nieść treść
Oddajmy cześć, Poznań pięć sześć
Krew przelana w Poznaniu obciążą wroga
Obciąża wrogie Polsce ośrodki imperialistyczne i reakcyjne
Podziemie które są bezpośrednimi sprawcami zajść
Coś pęka wtedy, gdy rośnie ucisk
I wybucha kiedy to dotyczy ludzi
Są granice, które mają własny alarm
Tych sygnałów nie zagłuszy żaden hałas
Nie ma planów które mogą być receptą
Statystyka nie dotyka tego, co jest wewnątrz
Tam nie dociera sonda aparatu władzy
Co jak dzika horda bije tak by zabić?
Czasem rośnie napięcie, zaczyna iskrzyć
To zupełnie inny świat niż ten opisany w Biblii
Szukanie wroga przez największego kata
Gdy dyplomacja pada zostaje tylko atak
Ten chory system nie zdał egzaminu
Trzeba poczuć wolność choć na kilka minut
To dławione życie, które nie rozkwita
Słychać tylko serca bicie tych, których to dotyka
Tysiące osób zebranych solidarnie
Prośby kontra rząd, co wystawia armię
Chodźmy, mamy prawo mieć swoje zdanie
Wielu z tych co poszło nigdy nie powstanie
Czarny czwartek, czerwiec, miasto Poznań
W '56 pisała się historia
Teraz jesteśmy wolni, mamy wolny wybór
Wybierajmy godnie nie przynosząc wstydu
Powtarzamy bowiem raz jeszcze
Nie ostoi się długo żaden rząd i żadna władza
Jeżeli terror i przemoc będą jedynym jej oparciem
W ostatniej stancji bowiem decydował i decyduje nadal człowiek
⏱️ Synced Lyrics
[00:02.83] Żaden rząd nie może utrzymać się długo przy władzy
[00:05.77] Jeżeli będzie się opierał tylko na bagnetach i czołgach
[00:10.47] Dziś nie bez przyczyn
[00:11.86] Tłum na ulicy krzyczy
[00:13.11] W tym kraju robotniczym
[00:14.44] Niczym są robotnicy
[00:16.02] A władza wdraża przymusem ustrój
[00:18.87] Który głównie zraża i sprzyja ubóstwu
[00:21.51] Było ich stu, dwustu, tysiąc, sto tysięcy
[00:24.15] I między nimi niewidzialne więzy
[00:26.88] Stali na placu Stalina zdani na siebie
[00:29.53] I spontaniczny wydarzeń przebieg
[00:32.19] Jeszcze wczoraj strach trzymał ich w ryzach
[00:35.05] Strach dusił nadzieję strach nadzieję zagryzał
[00:37.77] Dziś byli społeczeństwem, szli w jednym rzędzie
[00:40.41] Nikt nie chciał w swoim kraju czuć się jak więzień
[00:43.28] I nikt się nie wycofał mimo ofiar
[00:45.97] Mimo że cena tego była wysoka
[00:48.99] Ale zbudowano pomnik, który nie zginie
[00:51.21] Potomni pytają kto był temu winien?
[00:54.30] To ta elita marna, to ta totalitarna władza
[00:57.72] Której jedyną siłą jest armia
[01:00.09] Wszędzie na całym świecie jest przeszkodą
[01:02.26] By mogły rosnąć społeczeństwo i wolne słowo
[01:05.02] Bo demokracja może być zasadą
[01:08.04] Ale demokracja też może być fasadą
[01:10.85] Dziś możemy swobodnie nieść treść
[01:13.10] Oddajmy cześć, Poznań pięć sześć
[01:16.71] Krew przelana w Poznaniu obciążą wroga
[01:20.54] Obciąża wrogie Polsce ośrodki imperialistyczne i reakcyjne
[01:25.90] Podziemie które są bezpośrednimi sprawcami zajść
[01:32.34] Coś pęka wtedy, gdy rośnie ucisk
[01:35.02] I wybucha kiedy to dotyczy ludzi
[01:37.37] Są granice, które mają własny alarm
[01:40.31] Tych sygnałów nie zagłuszy żaden hałas
[01:42.93] Nie ma planów które mogą być receptą
[01:45.92] Statystyka nie dotyka tego, co jest wewnątrz
[01:48.53] Tam nie dociera sonda aparatu władzy
[01:51.41] Co jak dzika horda bije tak by zabić?
[01:54.44] Czasem rośnie napięcie, zaczyna iskrzyć
[01:56.68] To zupełnie inny świat niż ten opisany w Biblii
[01:59.70] Szukanie wroga przez największego kata
[02:02.38] Gdy dyplomacja pada zostaje tylko atak
[02:05.28] Ten chory system nie zdał egzaminu
[02:07.35] Trzeba poczuć wolność choć na kilka minut
[02:10.54] To dławione życie, które nie rozkwita
[02:13.19] Słychać tylko serca bicie tych, których to dotyka
[02:16.54] Tysiące osób zebranych solidarnie
[02:18.81] Prośby kontra rząd, co wystawia armię
[02:21.29] Chodźmy, mamy prawo mieć swoje zdanie
[02:23.85] Wielu z tych co poszło nigdy nie powstanie
[02:26.82] Czarny czwartek, czerwiec, miasto Poznań
[02:29.52] W '56 pisała się historia
[02:32.24] Teraz jesteśmy wolni, mamy wolny wybór
[02:34.78] Wybierajmy godnie nie przynosząc wstydu
[02:38.36]
[02:49.74] Powtarzamy bowiem raz jeszcze
[02:51.78] Nie ostoi się długo żaden rząd i żadna władza
[02:54.44] Jeżeli terror i przemoc będą jedynym jej oparciem
[02:58.84] W ostatniej stancji bowiem decydował i decyduje nadal człowiek
[03:03.29]
[00:05.77] Jeżeli będzie się opierał tylko na bagnetach i czołgach
[00:10.47] Dziś nie bez przyczyn
[00:11.86] Tłum na ulicy krzyczy
[00:13.11] W tym kraju robotniczym
[00:14.44] Niczym są robotnicy
[00:16.02] A władza wdraża przymusem ustrój
[00:18.87] Który głównie zraża i sprzyja ubóstwu
[00:21.51] Było ich stu, dwustu, tysiąc, sto tysięcy
[00:24.15] I między nimi niewidzialne więzy
[00:26.88] Stali na placu Stalina zdani na siebie
[00:29.53] I spontaniczny wydarzeń przebieg
[00:32.19] Jeszcze wczoraj strach trzymał ich w ryzach
[00:35.05] Strach dusił nadzieję strach nadzieję zagryzał
[00:37.77] Dziś byli społeczeństwem, szli w jednym rzędzie
[00:40.41] Nikt nie chciał w swoim kraju czuć się jak więzień
[00:43.28] I nikt się nie wycofał mimo ofiar
[00:45.97] Mimo że cena tego była wysoka
[00:48.99] Ale zbudowano pomnik, który nie zginie
[00:51.21] Potomni pytają kto był temu winien?
[00:54.30] To ta elita marna, to ta totalitarna władza
[00:57.72] Której jedyną siłą jest armia
[01:00.09] Wszędzie na całym świecie jest przeszkodą
[01:02.26] By mogły rosnąć społeczeństwo i wolne słowo
[01:05.02] Bo demokracja może być zasadą
[01:08.04] Ale demokracja też może być fasadą
[01:10.85] Dziś możemy swobodnie nieść treść
[01:13.10] Oddajmy cześć, Poznań pięć sześć
[01:16.71] Krew przelana w Poznaniu obciążą wroga
[01:20.54] Obciąża wrogie Polsce ośrodki imperialistyczne i reakcyjne
[01:25.90] Podziemie które są bezpośrednimi sprawcami zajść
[01:32.34] Coś pęka wtedy, gdy rośnie ucisk
[01:35.02] I wybucha kiedy to dotyczy ludzi
[01:37.37] Są granice, które mają własny alarm
[01:40.31] Tych sygnałów nie zagłuszy żaden hałas
[01:42.93] Nie ma planów które mogą być receptą
[01:45.92] Statystyka nie dotyka tego, co jest wewnątrz
[01:48.53] Tam nie dociera sonda aparatu władzy
[01:51.41] Co jak dzika horda bije tak by zabić?
[01:54.44] Czasem rośnie napięcie, zaczyna iskrzyć
[01:56.68] To zupełnie inny świat niż ten opisany w Biblii
[01:59.70] Szukanie wroga przez największego kata
[02:02.38] Gdy dyplomacja pada zostaje tylko atak
[02:05.28] Ten chory system nie zdał egzaminu
[02:07.35] Trzeba poczuć wolność choć na kilka minut
[02:10.54] To dławione życie, które nie rozkwita
[02:13.19] Słychać tylko serca bicie tych, których to dotyka
[02:16.54] Tysiące osób zebranych solidarnie
[02:18.81] Prośby kontra rząd, co wystawia armię
[02:21.29] Chodźmy, mamy prawo mieć swoje zdanie
[02:23.85] Wielu z tych co poszło nigdy nie powstanie
[02:26.82] Czarny czwartek, czerwiec, miasto Poznań
[02:29.52] W '56 pisała się historia
[02:32.24] Teraz jesteśmy wolni, mamy wolny wybór
[02:34.78] Wybierajmy godnie nie przynosząc wstydu
[02:38.36]
[02:49.74] Powtarzamy bowiem raz jeszcze
[02:51.78] Nie ostoi się długo żaden rząd i żadna władza
[02:54.44] Jeżeli terror i przemoc będą jedynym jej oparciem
[02:58.84] W ostatniej stancji bowiem decydował i decyduje nadal człowiek
[03:03.29]