Głos stąd

Nie jesteśmy tu po to by być kochani
Pióra piszą zatrutym atramentem
Prawda wycieka z nich strumieniami
My jesteśmy waszymi sumieniem
Jesteśmy ogniem, który niszczy miasto
Lecz z daleka omija lasy
Powietrzem wybuchowym, areną walki
Tlenem, najbardziej żrącym kwasem
Zmieniają się barwy zdobiące tron
Lecz nie zmienia się funkcja tronu
Czerń wygrywa z dawną czerwienią
Nie burząc arogancji rządu
Trudno nam się w tym odnaleźć
Jesteśmy tylko garstką osób
Dawno skazani na zapomnienienie
Nie boimy się podnosić głosy

Jesteśmy areną walki.

Kto następny przekroczy granice
O wiele lepiej jest krzyczeć niż milczeć
Nawet jeśli wyrok został już wydany
Naszym celem nie jest zakazane
Głowami rozbijamy mur
Robimy to zgodnie z planem
Zgodnie z naszym wewnętrznym nakazem
Przekraczamy nieprzekraczalne