Egoismos

Μια σκιά
Σου θάμπωσε το πρόσωπο αλλού κοιτάσ
Στα μάτια σου το χρώμα του πικρού
Στα χείλη τη σκουριά κρατάσ
Και δε μιλάσ και δε μιλάσ
Πώσ μπορώ
Το γέλιο σου που το ‘σβησα με μια γραμμή
Να κλέψω όλα τ άστρα του ουρανού
Και να το φτιάξω απ την αρχή
Πριν φύγει η νύχτα αυτή
Στάξε την πίκρα σου μεσ το ποτήρι
Μετανιωμένοσ σαν φαρμάκι να την πιω
Και να σκοτώσω αυτό το άγριο φίδι
Που λένε εγωισμό
Στάξε την πικρά σου μεσ το ποτήρι
Μετανιωμένοσ σαν φαρμάκι να την πιω
Και μη γκρεμίζεισ το στερνό γεφύρι
Ανάμεσα στουσ δυο
Μια φωνή
Και η χαρά σου ράγισε σαν το γυαλί
Που χάραξε τη μοίρα τησ καρδιάσ
Και δάκρυ τώρα αιμορραγεί ζεστή πληγή
Βαθιά πληγή
Πωσ μπορώ στον κόσμο σου που κλείδωσεσ
Να βρω κλειδί και κει να επιστρέψω
Σαν φονιάσ το σφάλμα μου να δικαστεί
Συγγνώμη και ντροπή
Στάξε την πίκρα σου μεσ το ποτήρι
Μετανιωμένοσ σαν φαρμάκι να την πιω
Και να σκοτώσω αυτό το άγριο φίδι
Που λένε εγωισμό
Στάξε την πικρά σου μεσ το ποτήρι
Μετανιωμένοσ σαν φαρμάκι να την πιω
Και μη γκρεμίζεισ το στερνό γεφύρι
Ανάμεσα στουσ δυο