posagi

[00:00.27] Posągi tyrana z rozkoszą się kruszy
[00:03.45] Lecz w brązu odłamkach, w odpryskach granitu
[00:07.80] Przetrwają ziarenka i żyłki tej duszy
[00:11.83] Co żyła w strąconym ze szczytów
[00:16.04] I w każdym, kto widział wszechmocy upadek
[00:19.46] I w każdym pomniku odlanym ze złomu
[00:22.59] Tkwić będzie istoty tyrana odłamek
[00:27.28] Choć nikt się nie przyzna nikomu
[00:32.80] Z rozkoszą się kruszy posągi tyrana
[00:35.89] Lecz pustych cokołów natura nie znosi
[00:41.66] A wszystkich posągów materia ta sama
[00:46.64] I każdy z nas w sobie ją nosi
[00:50.69]