De Föhn

Wännt am Morge gschtoche scharf
Chasch i d'Alpe luege
Jagd jedi Chliinigkeit
Meischten us de Fuege
Alli ränned chrüz und quer
Mer chas gar nöd fasse
Drucket, stossed, luured stuur
Finschter wie de Schuufle Puur
Uf es Näll bim Jasse

Wännds dännn ame Egge chlöpöft
Ghörsch die gröbschte Tön
Wänn de Grund dänn nanig merksch
Merksch au du de Föhn

Doch zerscht isch es schön (schön, schön)
Und dänn chunnt de Föhn (Föhn, Föhn)
Vom Berg bis is Tal
Spinnt jede Normal
Und au wänns schön bliibts nöd schön
Dänn eine gschpürt immer de Föhn

Wännt am Abig au no spaat
Möchtisch eis go trinke
Bliibter leider nüt erschpart
Gsechsch en Jasser winke
Chuum hocksch rächt am Tisch scho heisst's:
"Häsch dänn gar nüt z'Wiise?"
Und was susch no alles ghörsch
Muesch no froh si dass nöd störsch
S'chönnt di glatt verchiise

Wännd dänn au no s'Näll verrüersch
Isch es nüme schön
Und rüert ei ne d'Charte furt
Merksch es isch halt Föhn

Doch zerscht isch es schön (schön, schön)
Und dänn chunnt de Föhn (Föhn, Föhn)
Vom Berg bis is Tal
Spinnt jede Normal
Und au wänns schön bliibts nöd schön
Dänn eine gschpürt immer de Föhn

Doch zerscht isch es schön (schön, schön)
Und dänn chunnt de Föhn (Föhn, Föhn)
Vom Berg bis is Tal
Spinnt jede Normal
Und au wänns schön bliibts nöd schön
Dänn eine gschpürt immer de Föhn