Czerń i róż

Siedem dusz mam, każdej żal aż strach
Każda minę ma jakbym je całe życie lał
Siedem dusz mam, każda ma te myśli pokrzywione
Co się dziwić jak je każdy giął bezmyślnie
Bez uczucia wszystkie, pogrążone we śnie
Weź i je lecz

Ja mam strach

A jakbym tak wszedł na głęboką wodę
Co krew zamrozi w żyle, wodę co wstrzyma myśli bitwę
A jakby tak gdzieś wyruszyć prosto we mgłę
I koniec obrać za cel, czy byłoby łatwiej

Ja mam strach

Jestem jak mały dom na wsi
Nie budź mnie, chodź ze mną zaśnij
Okiennice nam zatrzaśnij
Zabarykadujmy drzwi i nie patrzmy
Tyle nam przecież wystarczy
Dusza mi rzęzi i charczy
Nawet jak wrócę na tarczy, to warto było tu przyjść

Serce mi płacze, wbiłaś mi nóż
Koniec za rogiem już, koniec blisko
Jestem outlet dusz, wolisz czerń czy róż
Mam i kwiaty i susz, mam tu wszystko
Serce mi płacze, wbiłaś mi nóż
Koniec za rogiem już, koniec blisko
Jestem outlet dusz, wolisz czerń czy róż
Mam i kwiaty i susz, mam tu wszystko

Tyle lat życia i co, nie wiem co dobro co zło
Nie wiem co węgiel co złoto, raczej nie dowiem się już
Tyle lat życia i co, nikogo nie ma tu obok
Za żyzną ziemię mam błoto, czarny to raczej niż róż

Coś w środku zmusza do tańca, to smutny bal
Ja mylę kroki, plączą mi się obie nogi
Coś zmusza do tańca, to bal
Coś w środku zmusza do tańca, to smutny bal
Ja mylę kroki, plączą mi się obie nogi
Coś zmusza do tańca, to bal