Halastjarnan

Horfði upp á við
Sá stjörnur hrapa á sig
Upp í loftið þaut
Á ferð um vetrarbraut

Hún átti aldrei heima hér
Vildi alltaf tína sér
Hverfa, svífa út í geim
Aldrei koma aftur heim

Horfir upp á við
Sér stjörnur hrapa á sig
Á halastjörnu svífur um
Í dans með himintunglunum