Porto Riko

Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη
Στο φωσ του φεγγαριού ανθίζει πάλι
Γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε
Παράφορα γυρεύοντασ μιαν άλλη
Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε
Στην σέλα ακροβατώντασ ποδηλάτου
Τον κόσμο εμείσ θα φέρουμε στα μέτρα μασ
Πριν να μασ φέρει εκείνοσ στα δικά του
Μα ο κόσμοσ προχωρά χωρίσ να μασ ρωτά
Κλεισμένοι δρόμοι κλέφτεσ και αστυνόμοι
Αγάπα το κελί σου του παν κι ύστερα
Έξω πιο μόνοσ μα γελούσε ακόμη
Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδεσ
Ημερολόγια καίει και πτυχία
Το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό
Για τησ ζωήσ του την σκηνοθεσία
Αλγέρι αλεξάνδρεια south africa
Στο άμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι
Γλιστρούσαν οι αγάπεσ μεσ στα μάτια του
Σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη
Στο πόρτο ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα
Και τισ καρδιάσ του σκόρπισε τα φύλλα
Σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα
Λεσ και έψαχνε το φωσ μεσ στην ξεφτίλα
Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο
Άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του
Τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε
Τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του
Κι η σύλβια που με πάθοσ τον αγάπησε
Δεν έλειψε στιγμή απ' το πλευρό του
Ζητώντασ με μανία στην αγκάλη του
Την κόλαση και τον παράδεισό του
Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο
Και στο στερνό του γράμμα μου 'χε γράψει
Αξίζει φίλε να υπάρχεισ για ένα όνειρο
Και ασ είναι η φωτιά του να σε κάψει
Τα χρόνια έχουν περάσει δε θυμάμαι πια
Ερνέστο τον ελέγανε η νίκο;
Κι ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα
Αν χάθηκε στο μετσ η στο πόρτο ρίκο
Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ
Με των ματιών σασ την φωτιά σημαία
Είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε
Μ' αρέσει να αρμενίζουμε παρέα