Ogrodu serce

W moim ogrodzie gdzie czas leniwy
Powolną strugą płynął wytrwale
W moim ogrodzie gdzie jeszcze nigdy
Tak dawno słów przyjaznych parę
W moim ogrodzie gdzie smutek gościł
Gdzie gorzkie dni i gorzkie noce
W moim ogrodzie gdzie samotności
Nikt nie rozjaśniał gdzie nigdy dotyk
W moim ogrodzie gdzie długa zima
Zmroziła wszystkie ciepłe uczucia
W moim ogrodzie gdzie strumień źródła
Zastygł w bezruchu a czas umykał
Aż pewnej nocy puściły lody
Ogrodu serce mocniej zabiło
Przyszłaś nabrałaś źródlanej wody
I napoiłaś a wszystko ożyło
Byłaś tak śliczna niczym poranek
Niczym wiosenny kwiat jabłoni
I nie zapomnę nigdy tej chwili
Gdy dłoń dotknęła Twojej dłoni
I nie zapomnę tych chwil radosnych
Kiedy nie mogąc wydobyć słowa
Z zapartym tchem patrzyłem Ci w oczy
Tak trwała nasza bez słów rozmowa
Ja Twoje włosy dotykałem ukradkiem
Ty zamyślona z pochyloną głową
Byłaś mi jak prześliczna nimfa
Co się przegląda na tafli wody
I choć tak blisko byłaś przy mnie
Choć Twoje oczy śmiały się do mnie
Doprawdy niczego nie jestem pewien
Co czułaś wtedy czy wart jestem wspomnień