O domingo eterno

Hai unha tormenta de frío
Que separa o punto A e o B do vértice do noso principio
E unha carga de mol
Unha marca no ceo
Un matemático romántico resta un día menos
Ao inferno co sol e o átomo perfecto
Reacción de adición
O domingo eterno
Unha cuestión de química pura
Electronegatividade pola inercia da fusión da cordura
A combustión ideal entre corpo e materia
Unha ley tan global disoluble a medias
Se consome o arder
Estructura complexa
Homoxénea, inorgánica, sólida e densa
Non o deixes caer
Home chamando a Terra
E nas caras cóncavas do amor
Pedra, papel e pecado
A cristalización da imántación do humano
En estado gaseoso e profano
Fenómeno físico das
Noites sen calendario