AHVAL

Hummalı bir akşam vakti yol üstünde
Yüreğim pusulam benim yol seçenden
Tünelin ucu da belli, kör ezelden
Tüfeğim dolu da değil, mermim elde
İnadım inattır benim, vazgeçmem ben
Yüreğim buzula eşit eriyenden
Güneşli sularım serin, dök elinden
Alevim kırbacım benim sönmeyenden
Bu nasıl bir Adem hali evrilenden? Evrilenden
Hitabı buğulu sesi erişenden, erişenden
Günahı boynunda değil, yok hükmünde, ah
Viran olmuşuz hepimiz ezilenden, oh
Bak ,yine saadetin evrildi
Gör, nice halin' ifşa etti
Yer bile çatladı altında
Nush ile Musa ne sabretti
Kendine has yas kanununda
Derdine devanı fark ettin
Şer ile olan ortaklıkta
Saflığını her kul kaybetti