ای جنتي وطنه

ستا له حسنه تاویږي ښکلاوي د لمر.
ستا له رویه وجود دی وجود د بشر.
محمد د رحمت محبت پیغمبر.
دی څښتن دضحی رسالت او کوثر.
داعي د جه.اد دی داعي د غزاء.
خیرخواه د امت دی رسول د الله.
له دردونو به پروت په سجدو وو اکثر.
کونین شوه د ګران په راتګ ځل رڼا
مړ مراد د شیطان شو امید یې تباه.
دښمنان خناسان شوه له ټولو ابتر.
میلمه د سبحان د خپل رب مهربان.
سفر د معراج يې وو د لاړو جانان.
په ځانګړي نصرت نازېده د اکبر.
حسان له لېمو اوښکي توی کړي قطرې
په زړه یې بلیږي د وصل لمبي.
وینم وینم هر څه کې د هجر اثر.