O Soultanos Tis Vavylonas Kai I Gynaika

Στης Βαβυλώνας τη γη με ράσο αντί γι' ακόντιο
Κινά ένας φίλος για ταξίδι υπερπόντιο
Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη
Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι
Για το δικό του Θεό
Του κόσμου το άδικο
Σ' ένα Σουλτάνο μπροστά
Τον παν κατάδικο τον λύνει αυτός απ' τα δεσμά του
Κι έτσι ο φίλος μας κινάει να πει κι αλλού το κήρυγμα του
Σ' ένα πηγάδι σταματάει να ξεδιψάσει
Μα μια γυναίκα δεν αργεί να πλησιάσει
Ωραία στην όψη μα η καρδιά της δηλητήριο
Με το κορμί της τον καλεί σ' άλλο μαρτύριο
Για το δικό σου Θεό
Μαζί σου θα καώ
Της άπλωσε τα χέρια
Και βγήκαν περιστέρια
Πιστεύει αυτή με τ' άγγιγμά του
Κι έτσι ο φίλος μας κινάει να πει κι αλλού το κήρυγμα του
Frate Francesco partì una volta per oltre mar
Fino alle terre di Babilonia a predicar
Coi suoi compagni sulla via dei Saracini
Furono presi e bastonati, i poverini
Frate Francesco parlò
E bene predicò
Che il Gran Sultano ascoltò
E molto lo ammirò
Lo liberò dalle catene
Così Francesco partì per Babilonia a predicare
Για το φτωχούλη θα πω δυο λόγια απ' την Ασίζη
Που πήγε πέρα στην Βαβυλώνας το μετερίζι
Για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη
Μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι