Lam Phang

เตือนตัวเองเอาไว้ว่าอย่าไปฮักไผเลย
ชีวิตของคนเฮาบ่ได้สนุกเสมอไป
พบเจอจากลาทุกคนกะต้องเผชิญ
ในยามที่ฟ้ามืดลงต้องทนกับความเดียวดาย
เสียดายทุกอย่างที่มันผ่านมาอุตส่าห์ให้ใจไป
ตั้งแต่คบมาตลอดเวลาอุตส่าห์ข้อยไว้ใจ
แต่เจ้าดันเลือกไปกับคนอื่นเฮ็ดเหมือนข้อยบ่มีค่า
เจ้าคงมีความสุขหลายที่เจ้าไปมีมัน
ยังจำได้ดีในตอนที่เฮายังเห็นกันเป็นเนื้อคู่ชีวิต
มีเพียงเฮาในทุกค่ำคืนค่อยกอดตอนนอนในยามราตรี
บ่คิดว่าคำร่ำลาต้องมาเผชิญในมื้อนี้
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านกันมาต้องปล่อยมันไปเป็นเพียงอดีต
เตือนตัวเองเอาไว้ว่าอย่าไปฮักไผเลย
ชีวิตของคนเฮาบ่ได้สนุกเสมอไป
พบเจอจากลาทุกคนกะต้องเผชิญ
ในยามที่ฟ้ามืดลงต้องทนกับความเดียวดาย
ในช่วงเวลาที่เฮาบ่มีไผ
กะต้องหัดอยู่ให้ได้กับการที่อยู่ลำพัง
นอนกอดตัวเองเอาไว้
เตือนใจตัวเองอย่าไปจำเรื่องราวเลวร้ายที่ผ่านมา
ที่เจ้านั้นไปกับเขา เขาคงเป็นคนที่ใช่
บ่มีแล้วคำว่าเฮาในมื้อที่เจ้าต้องการจะไป
แต่ขอบใจเด้อที่เคยได้ฮักที่เคยได้ฮ่วมเดินทาง
ถึงบ่เป็นตามที่หวังกะขอให้เจ้าโชคดี
ยังคงภาวนาให้เรื่องร้ายร้ายมันหายไป
พอสักทีในเรื่องความรักบ่อยากจดจำให้ช้ำใจ
คงใช้เวลาบ่โดนเดี๋ยวความรู้สึกก็ดีเอง
สิได้บ่ต้องมานั่งผิดหวังและปล่อยมันไปตามเสียงเพลง
เตือนตัวเองเอาไว้ว่าอย่าไปฮักไผเลย
ชีวิตของคนเฮาบ่ได้สนุกเสมอไป
พบเจอจากลาทุกคนกะต้องเผชิญ
ในยามที่ฟ้ามืดลงต้องทนกับความเดียวดาย
ในช่วงเวลาที่เฮาบ่มีไผ
กะต้องหัดอยู่ให้ได้กับการที่อยู่ลำพัง
นอนกอดตัวเองเอาไว้
เตือนใจตัวเองอย่าไปจำเรื่องราวเลวร้ายที่ผ่านมา
เป็นคนศรัทธาในเรื่องความรักแต่เจ้านั้นกลับบ่ต้องการ
เรื่องราวของเราต้องปล่อยสักพักดามใจที่ทุกข์ทนทรมาน
ทุกเรื่องเลวร้ายให้มันจบลงกินเอาให้เมาลืมเมื่อวาน โว้
เตือนตัวเองเอาไว้ว่าอย่าไปฮักไผเลย
ชีวิตของคนเฮาบ่ได้สนุกเสมอไป
พบเจอจากลาทุกคนกะต้องเผชิญ
ในยามที่ฟ้ามืดลงต้องทนกับความเดียวดาย
ในช่วงเวลาที่เฮาบ่มีไผ
กะต้องหัดอยู่ให้ได้กับการที่อยู่ลำพัง
นอนกอดตัวเองเอาไว้
เตือนใจตัวเองอย่าไปจำเรื่องราวเลวร้ายที่ผ่านมา
อย่าไปฮักไผเลย
เสมอไป
ต้องเผชิญ
ในยามที่ฟ้ามืดลงต้องทนกับความเดียวดาย
อย่าไปฮักไผเลย
เสมอไป (ลำพัง โฮ้)