Anathema Se Erota

Πάντα με πιάνει ο έρωτασ
Όσο πολύ κι αν τρέχω
Γιατί είν' εκείνοσ φτερωτόσ
Κι εγώ φτερά δεν έχω
Λιγότερο από μια στιγμή
Μάτια να κοιταχτούνε
Μπορεί να φύγει μια ζωή
Να μη λησμονηθούνε
Ανάθεμά σε έρωτα
Πώσ μ' έχεισ καμωμένο
Α που να ειδώ ένα πρωί
Το τόξο σου σπασμένο
Το τόξο σου σπασμένο
Θα βγω ψηλά στα σύννεφα
Να κάτσω σε μιαν άκρη
Κι όπου θα ειδείσ ψιλή βροχή
Θα είν' το δικό μου δάκρυ
Πρώτη φορά μου το θωρώ
Φωτιά στο χιόνι απάνω
Παιγνίδια με τον έρωτα
Που λιώνουν δεν ξανακάνω
Ανάθεμά σε έρωτα
Πώσ μ' έχεισ καμωμένο
Α που να ειδώ ένα πρωί
Το τόξο σου σπασμένο
Το τόξο σου σπασμένο
Μικρό παιδί ο έρωτασ
Με κάνει κάθε τόσο
Και θα μισέψω απ' τη ζωή
Χωρίσ να μεγαλώσω
Ανάθεμά σε έρωτα
Πώσ μ' έχεισ καμωμένο
Α που να ειδώ ένα πρωί
Το τόξο σου σπασμένο
Το τόξο σου σπασμένο